Cociña Poética

TRUFAS DE TÉ MÁTCHA

2010-04-13T16:15:00.003+02:00

Desde que as vimos no Blogue de Simone Izumi Chocolatria quedamos prendados delas , son destas cousas que ollas para elas e as comes literalmente cos ollos , teñen unha presentación de dez e supuñamos que o sabor sería moi delicado , non nos levamos unha decepción , sorprendeunos a facilidade da receita , non só ao leela se non tamén ao realizala ,a verdade é que sempre que lemos o seu blogue temos esa sensación de : " Isto é doado de facer " e a percepción debese sobre todo a boa explicación dos pasos que fai . É un blogue cento por cento recomendabel .

Para facelas precisaremos 100 ml de nata líquida , 10 grs de mátcha , 225 grs de chocolate branco e 40 grs de manteiga sen sal abrandada . Para a cobertura precisaremos 400 grs de chocolate branco e té Mátcha .

Derretemos o chocolate ao Baño María , na mentres misturamos ben a nata co té para que non queden grumos , cun batedor se é preciso , cando teñamos o chocolate no seu punto misturamos todo e engadimos a manteiga , só nos queda que arrefrie e endureza .

Cando a masa esteña firme imos dandolle forma as trufas , como se fosen boliñas , no momento en que as teñamos listas meterémolas 10 minutos no conxelador , imos derretendo o chocolate da cobertura .

Só nos queda bañalas e poñerlles un pouco de Mátcha por cima .

Decirvos que o sabor e sumamente delicioso , cun lixeiro regusto a algas , a mar , que combina a perfección coa dozura do chocolate con leite .

CHOCOS CON CEBOLA

2010-03-31T18:30:00.004+02:00

Unha maneira ben sinxeliña de preparar uns deliciosos chocos . Para nos é un prato estupendo coa textura deles , a melosidade da cebola e sobor de todo o saborazo que ten .

Precisaremos un par de chocos medianiños por persoa , media cebola por persoa , un pouco de fumet ou auga e aceite de oliva virxen extra .

Picamos a cebola moi miuda e poñémola a dourar nunha tixola cun pouco de aceite , a fogo baixo para que non se nos queime , queremos que se caramelice .

Cando xa a temos no seu ponto ben branda engadimos os chocos e misturamos ben o conxunto , no momento en que blanqueen engadimos o fumet , sen chegar a cubrilos , subimos o fogo e deixamos que reduza o líquido até formar un bó prebe .

Non hai nada máis que engadir , simplesmente bó proveito !!

ENSALADA DE TOMATE , QUEIXO ...

2010-03-31T18:16:00.002+02:00

Unha pequeniña ensalada que é todo un luxo para os sentidos ; leituga , tomate e cebola e un conxunto moi rico pero xa o temos aburrido . Por iso probamos cousas distintas , para poñermos un sorriso ben grande .

Esta ensalada tampouco é que sexa unha combinación tan sorprendente pero conxugamos nun prato uns sabores moi contrastados .

Por un lado botamos man duns tomatiños cherry , tamén collimos unha lata de atún de La Pureza , encántanos esa conservera e como a temos pretiño da casa aproveitamos ; un pouquiño de queixo de cabra fresco , aceite de oliva virxen extra con albahaca de Extremecalidad e vinagre de Módena .

Como vedes os ingredentes son pouquiños e variados pero fan unha combinación boísima todos xuntos .

Esperamos que vos goste .

BISCOITO CON CHOCOLATE DE TELVA

2010-03-30T15:57:00.002+02:00

A vida as veces , non sempre , e quizais isto é o máis precioso deses momentos , presentanos a opurtunidade de coñecer a persoas encantadoras coas que charlar de calquera tema , cos que a conversa flue facilmente e as risas compenetradas xurden a cada momento .

Un destes momentos sucedeu o mes pasado cando Anil , o do Restaurante Da India de A coruña , convidounos a comer alí , non estabamos sós no convite se non que había máis amigos de Anil , foi unha boa comida onde na sobremesa entre os xogos dos nenos os maiores fomos tomando confianza , e esa confianza derivou nunha charla moi amena na sobre todo se falou de comida e de receitas .

Así Telva tivo a xentileza de escribirnos esta rica receita de biscoito de iogurte con chocolate , a nosa promesa foi facelo e publicar a receita agradecendolle o detalle .

Pois eiquí a tedes , unha receita ben boa .

Precisaremos 2 ovos , 1 iogurte natural , tomando o vaso do iogurte como medida usaremos 2 medidas de zucre , 3 medidas de fariña , unha medida de aceite e unha tableta de chocolate fondant .

Misturamos todos os ingredentes excepto o chocolate que o poñemos a fundir ao Baño María , botamos a masa nun molde e o chocolate fundido nunha manga pasteleira . Facemos fíos de chocolate por riba da masa e coa axuda dunha espátula collemos masa dos laterais e a botamos por encima dos fíos , repetimos a operación dos fíos e da masa até rematar co chocolate , para que nos quede a capas .

Poñemos a quentar o forno ao tope e cando introducimos o molde baixamos a temperatura a 180º , forneamos durante 30 minutos .

PEMENTOS CONFITADOS

2010-03-30T14:14:00.002+02:00

Esta é unha receita sinxela onde as haxa ademáis de resultona , os pementos así quedan moi ricos e a textura carnosa é unha delicia , esperamos que se os probades vos gosten tanto como a nos .

Precisaremos pementos vermellos morrón , os normais que atopamos todo ano no super , se temos a sorte de contar con pementos do piquillo fresco mellor que mellor , zucre e aceite de oliva virxen extra .

Prequentamos o forno ao máximo .

Primeiramente lavamos a fondo os pementos e lles damos unha capa de aceite , coas mans mesmamente , que queden todos cubertos , poñemolos nunha fonte apta para o forno , introducímolos nel e baixamos a temperatura a 200º .

Cando vexamos que a pel comeza a queimarse dámoslles a volta pechamos o forno e o apagamos , deixámolos dentro até que o forno esté totalmente frío .

Hai outro método que os saca do forno cando están feitos e ponlles un pano por encima para que se pelen mellor .

Calquera dos dous métodos é bó para o pelado posterior .

Xa fríos pelamos e despepitamos os pementos , o xugo que soltaron durante o asado e namentres os pelamos non o tiramos senón que o recollemos nun recipiente e reservamos.

Cortamos os pementos en tiras ao nos gosto , e introducímolas nunha tixola , engadimos o xugo que reservamos , e botamos aceite até cubrir .

Agora só hai que cocelos a fogo moi baixo , que non chegue a ferver e engadirlles zucre , nos recomendamos ir engadíndoa aos poucos , para non pasarnos có sabor doce .

Bó proveito

LARANXAS RICAS E UN PASTELÓN ESTUPENDO

2010-03-27T18:41:00.006+01:00

Esqueciamonos disto , xa nos chegaron as laranxas , as que gañamos no Concurso de receitas polo aniversario do blogue A mí lo que me gusta es cocinar , ben gañamos un vale desconto para mercalas , pero para nos como se nos tocara a caixa enteira .

Como estes días non fixemos ningunha entrada se nos esquecía comentalo , e aquí están :

Teñen unha pinta maravillosa , non sí ? Pois non vexades como saben , a lastima é que xa case que non quedan , somos catro a facer o zume ao día e voan .

Pero o primeiro día fixemos este pastelón recheo de crema de laranxa , mango e piña naturais .

Desculpade que non haxa fotos do corte pero cando nos quixemos dar conta xa o paparamos , é espectacular , o sabor da laranxa conxugado coa textura do mango e o ananas .

Realmente estupendo .

SPAGUETTIS CO QUE HABÍA

2010-03-27T15:51:00.003+01:00

Cantas veces vos ten pasado que abrides a despensa e pensades que imos facer hoxe para comer ? Non precisades ir ao mercado xa que o pan está recén feito na cociña , tedes un pouco de leituga de onte coa que facer unha xeitosa ensalada , así que neste caso que nos deparará a despensa ou a neveira .

Buceando un pouco atopamos un envase de Gulas no conxelador , quedában uns restos de bacon , cogumelos sempre temos por casa xunto coas cebolas e os allos... Xa tiñamos a comida preparadas .

Para preparar estes spaguettis apañados precisaremos pasta , gulas , bacon , uns cogumelos , 1 cebola , 2 dentes de allos e aceite de oliva virxen extra .

Poñemos a cocer a pasta nunha pota de amplia con auga fervendo , para nos o truco para que non se nos pegue a pasta e remover ben cando está comezando a cocer , sen chorriño de aceite nen nada , se temos vitrocerámica podemos apagar o lume no momento en que comeze a ferver a auga de novo , a calor residual da cociña fara que se nos fagan perfectamente .

Preparamos os cogomelos ao noso gosto , neste caso en rodeliñas pequenas para que se cociñaran ao mesmo tempo que o bacon , picamos a cebola e os allos .

Primeiramente sofritimos a cebola e mailos allos nunha tixola ampla , cando os teñamos listos reservámolos a parte , no mesmo aceite salteamos o bacon e os cogumelos até que collan colorciño e esteñan triscantes , xuntamos co sofrito anterior .

Por último facemos as gulas seguindo as instruccións do envase e misturamos todo coa pasta

Bon apetit .

2010-03-27T14:35:00.003+01:00

Por terceiro ano consecutivo o Vento da Poesía Salvaxe chega a Ferrol , novos poetas e " vellos " coñecidos nos amosaran o seu traballo polas ruas desta cidade o próximo abril , aquí iredes atopando información sobre a mesma , é un percorrido polos tres anos de Poesía que inunda Ferrol , información tanto da Semán Grande como dos ciclos monográficos que se celebran ao longo de todo o ano .

Esperamos que vos animedes e que teñades un tempiño para pasarvos por Ferrol a disfrutar destas palabras lanzadas ao vento .

POLO RECHEO

2010-03-26T09:14:00.004+01:00

Góstanos moito facer o polo así , xa que é un prato que da bastante xogo , pode tomarse quente ou frío , podes telo preparado con antelación e filetear para consumir a medida que o precises , aguanta moi ben o conxelado e é unha boa elección cando tes convidados .

Se tedes un carniceiro de confianza con que lle pidades o día anterior que queredes o polo preparado para rechear , é dicer , sen o oso , non terá ningún problema , se non é moi doado de facer na casa , o primeiro día tardaredes un pouco máis pero para o seguinte xa teredes dominada a técnica , neste enlace veredes moi ben como se fai , se vos fixades no contador veredes que , quitando o que fala , tardará un 5 minutos en facelo , e sen práctica non chegaredes aos 10 . Como vedes tampouco é tan complicado .

Nos decidimos facelo na casa desde que un día a carniceira toleu e nos mandou o polo aberto en canle , cos oso dos muslos e das ás ( no vídeo non llas saca pero é igual de doado que os muslos ) , co subseguinte traballo de rematar de poñelo en forma e do posterior cosido , que non había quen manexara ben o recheo .
Desde aquela o dito " vale máis facelo que mandalo " é o noso lema .

Entón xa co polo preparadiño , duns 2 kilos de peso , precisaremos para o recheo 1 kilo de carne picada , 3 ovos , 100 grs de pan raiado , meio pemento verde , meio pemento vermello , unha cenoura , 100 grs de pistachos , sal , pementa moída e aceite de oliva virxen extra . Non menos importante é unha agulla e fío grosos para facer o cosido final de maneira que non se nos escape todo .

Primeiramente limparemos e trocearemos en tiras os pementos e as cenouras e saltearémolas a fogo vivo para que collan cor pero que non abranden moito , se non temos os pistachos pelados este é o momento de facelo e de picalos e poremos a coer dous dos ovos que imos usar , con que cozan 5 minutos é suficiente , xa que se os deixamos cocer como faríamos normalmente a xema oscurecería co posterior asado .

Misturamos a carne piacada , cos pistachos , o ovo que nos quedaba e o pan raiado . Procedemos a introducir a farsa no polo , alternamos cos pementos e a s cenouras , e colocamos os ovos xa cocidos , tal e como vedes nas fotos . Non vos esquezades de rechear o interior dos muslos .

Só nos queda coser e asalo , nos usamos a típica agulla de lá , hai unhas agullas especias de hostelería pero estas serven perfectamente .

Asamos a 180 grados e un pouquiño máis de tempo que habitualmente , xa que se ten que facer ben polo interior .

Para cortar as racións é mellor facelo en frío , quedan mellor presentadas e se alguén as prefire quentes sempre podemos poñelas na tixola un momentiño .

A guanición que poñemos habitualmente son uns prebes , neste caso maionesa e prebe de cabrales e verduras asadas ou en ensalada , hoxe tocou pementos confitados .

Toca papar .

HEMC , POSTRES CON TÉ

2010-03-21T19:40:00.007+01:00

Este mes a anfitriona do Hemc é LaMambalina e propónnos que fagamos postres con té , nos estamos encantados , xa que é algo que nos gosta moito , xa sexa en infusión ou na sua vertiente reposteira , e parecenos xenial todo o que imos aprender con tantas receitas diferentes que se publicaran .

Nos como sempre apostamos por unha receita sinxela moi doadiña de facer e cun resultado do máis " diferente " , aproveitando que xa temos na casa o tan ansiado té Matcha . E pensar que o tiñamos ao lado da casa e que non o sabiamos ,isto é algo que nos fai rir con ganas todavía , as veces é así , cousas que cremos tan inalcanzables están máis preto de nos do que pensabamos .

Como vedes ten unha cor impactante e non vos dicimos nada do seu aroma : Espectacular .

A receita é ben sinxela , sacámola do libro " Todos los tés del mundo " de Oceano Ámbar , é unha leitura moi útil non só para coñecer as distintas variedades desta pranta , senón tamén preparacións , tradicións e distintos aspectos que nos amosan toda a sua complexidade .

A nosa sobremesa é un Flan " vegano " de té verde , no noso caso usamos a variedade xaponesa Matcha , que ten como peculiaridade que se consume feito pó .

Precisaremos para preparálo un litro de leite de arroz , 1/2 vaina de vainilla , 18 follas de xelatina ( sería 3 culleradas sopeiras de agar-agar , como non tiñamos poñemos entre aspas o de vegano ) , 1 cullerada de té verde e mel ao gosto .

Primeiramente poñemos en remollo as follas de xelatina , abrimos a vainilla lonxitudinalmente e lle quitamos o caviar ( as sementes ) raspando cun coitelo , engadímolas xunto coa casca ao leite e levámolo ao lume , deixamos que coza 10 minutos , engadimos o té e a xelatina , misturamos ben e vertemos no molde que teñamos preparado .

Deixamos arrefriar antes de introducir na neveira , onde deixaremos que calle .

Nos adornámolo cuns fíos de caramelo , pero iríalle moi ben unha cremiña de laranxas ou de limóns.

A quen non lle goste o leite de arroz pode usar outro tipo de leite vexetal ou animal , segundo o gosto de cada casa .

Bó proveito !!!

BISCOITO DE ACEITE DE OLIVA

2010-03-21T18:47:00.004+01:00

Para nos é un dos biscoitos máis ricos que hai , ten unha textura moi esponxosa , un delicado aroma a froitas e está xenial para encher de calquera lambonada , léase embeber , rechear de confitura , de cremas ... Aguanta todo e non perde o seu própio sabor .

É un biscoito que nos usamos moito pero tiñamos un problema con el , nunca o fixemos na casa senón no noso anterior centro de traballo , aproveitabamos cando había que facélos para facer un para nos , así eramos os principais clientes do mesmo . Pero xa non estamos ahí para facelo e na casa non sae , supoñemos que é polo forno que non quece como un industrial , o caso é que tiramos moitísimos biscoitos facendo probas de distintas coceduras , dábamolo por perdido até que atopamos esta receita no blogue de Carlos Valencia , boísimo reposteiro onde os haxa , convidamosvos a pasar polo seu sitio se non o coñecedes . Grazas a el e a sua boísima receita recuperamos un doce que creíamos perdido na nosa cociña .

A receita é moi sinxela , o peso dos ovos daranos o peso dos demáis ingredentes , así que se temos 200 grs de ovos , poremos o mesmo de fariña , zucre e aceite de oliva vixen extra , unha pizquiña de impulsor e algún aroma , neste caso raidura de laranxa .

Poñemos o forno a quecer a 180 grados .

Primeiramente misturaremos os ovos coa fariña e o zucre , engadiremos o aceite e por último a fariña tamizada . Vertemos no molde e ao forno .

En 45 minutos terémolo listo .

Como vedes é moi sinxelo e o resultado é moi bó , por se vos animades engadimos a receita que a nos non nos sae , oxalá a algún de vos lle quede ben con esta :

Precisaríamos 4 ovos , 240 grs de fariña , 360 grs de zucre , 125 grs de leite , 125 grs de aceite de oliva virxen extra , raiduara dun limón e un sobre de fermento .

Misturamos todo a excepción da fariña que a deixamos para o final , e ao igual que no outro 45 minutos a 180 grados .

Para decorar puxémoslle unha cobertura feita con zume de laranxa e zucre glas .
Sorte!!!

SOMOS CUARTOS !!!!!

2010-02-26T11:24:00.004+01:00

Todavía non nolo cremos , somos cuartos no concurso de A mí lo que me gusta es cocinar , que ricas nos van saber esas laranxiñas , e que ilusión !!! Saber que gustou a tua receita e que se considerou digna dun prémio ( eramos 30 participantes ) dá un subidón !!! .

Desde aquí queremos darlle as grazas a Alicia e os noso parabéns pola idea do concurso , polo seu blogue e polo aniversario .

Segue así Alicia , tes un blogue precioso e moi ameno , unha fonte de inspiración para moita da xente que te segue .

Moitas grazas !!!!!

VITAMINA DE AGUACATE

2010-02-25T19:19:00.003+01:00

Para o Hemc deste mes Carolina , a anfitriona , do blogue La Cocina De Carolina propónnos como reto que preparemos algún prato Latinoamericano , así que nos pensamos en Lúcia que é unha amiga brasileira que nos ensinou a preparar este rico doce , vai para ela esta entrada .

A vitamina é un prato típico brasileiro , é un alimento moi nutritivo xa que conta con moitas proteinas e vitaminas vexetais , nos imolo facer con aguacate , pero pode facerse con papaia , piña ou calquera outra foita .

Precisaremos un aguacate , leite , no noso caso de soia e zucre , estes dous ingredentes ao gosto , a máis leite máis lixeiro a máis zucre máis doce .

Só hai que bater o aguacate co leite eo zucre para facer un batido , temos que dicer que durante os embarazos Poéticos foi o almorzo máis solicitado .Xa vedes como gosta !!!

CHEGAMOS POLOS PELOS . SORTEO NO BLOGUE A MI LO QUE ME GUSTA ES COCINAR

2010-02-24T22:44:00.004+01:00

Case , case ,...Trabucámonos de día e pensabamos que remataba o sorteo o venres , menos mal que nos dimos unha volta polo noso escritorio e estaba o aviso de " úlitma oportunidade !!!! " .

A mí lo que me gusta es cocinar celebra o seu terceiro aniversario con este sorteo , o requisito fundamental é facer unha receita con laranxas como ingredente principal , así que aproveitando o sorteo , esas laranxas que venden no Mercadona a tan bó precio e que nos encantan decidimos participar .

Esta receita é moi sinxela precisamos unha laranxa por persoa , anchoas en aceite , queixo , aceite virxe extra e vinagre de Módena .

Primeiramente cortaremos e pelaremos ao " vivo " as laranxas , é dicer , quitándolle toda a tona branca e deixando os gaxos limpos de telillas , seguidamente poremos as anchoas en tiras e picaremos o queixo , doado non ?

.

Queda a montaxe e o aliñado , que o deixamos ao voso gosto , na ensalada da foto as nosas laranxas tapan o queixo cortado en lascas que está no fondo do prato , se está en dadiños quizais queda mellor por riba .

PARABÉNS !!!!!

REBOZADOS E ALGO MÁIS

2010-02-24T22:29:00.003+01:00

Ás veces de tanto facer as cousas monotonamente aburrímolas e pensamos no bó que sería podelas variar , ter unha pizca de sal nas nosas vidas que nos dera esa chispa que en tantos momentos precisamos .

Outro tanto pasa coa comida , temos ese cator pratos comodín para facer ao longo da semán , o mes ou as nosas vidas que moitas veces só con velos queremos que fuxan da nosa presenza , pero comer hai que comer , así por que non nos liamos a manta a cabeza e facemos tolerías , aínda que sexan pequenas como vai ser o caso .

Imos converter uns anodinos filetes rebozados en algo con máxia , cun gosto diferente que deixará a familia coa boca aberta , e poderemos darnos de xente lida dicindo que é unha receita dalgún famoso chef .

Só precisaremos engadir ao rebozado final co pan raiado millo frito moído , sí , sí deses que comen os cativos e non tan cativos , moelos é doado co moedor eléctrico , senón tamén quedan ben co morteiro , só un pouco máis groso .

Receita non poñemos , xa que presupoñemos que todo o mundo sabe rebozar .

Xa contaredes , o resultado é espectacular .

EXREMACALIDAD = EXTREMA XENEROSIDADE

2010-02-24T22:09:00.005+01:00

Como ben sabedes enlazamos no noso blogue a páxina de ExtremaCalidad , para nos foi un acto sincero de apoio xa que nos encanta Extremadura , de feito hai unhas casiñas en Hervás as que lle temos botado o ollo ...
Pois en agradecemento enviáronnos un paquete con produntos seus .Abraiados que quedamos coa cantidade de cousas ricas coas que nos agasallaron .

A sorpresa chegou facendo o xantar , así que xa usamos o aceite de albahaca para poñer a tono esa ensalada con fresas que nos iamos papar , e de sobremesa eses figos con chocolate , o noso xantar tomou forma de festa con tanto agasallo , imaxinade que comida comentando mirando para os paquetiños e pensando na sua degustación .

Isto foi ExtremaImpresionante , quedamos verdaderamente abraiados coa xenerosidade e a calidade humán de certas persoas , reiteramos as nosas máis sinceiras grazas e que tedes aquí uns amigos cos que contar

UN ENLACE INTERESANTE

2010-02-01T11:27:00.002+01:00

A web ExtremaCalidad puxose en contácto connosco para intercambiar enlaces , nesta páxina poderedes atopar productos extremeños moitos deles con Denominación de Orixe , hai receitas típicas , vamos que podedes mercar o producto , preparar un prato e sentirvos como se estiverades no medio da Vera .

Nos somos uns namorados de Extremadura e dos seus productos así que imaxinade a ilusión que nos fixo , agora xa tedes un enñace novo ao que acudir cando precisedes productos de calidade .

Esperamos que lle saquedes partido , poñemos o link na barra lateral esquerda .

IMOS DE FESTA CO BBD

2010-01-30T23:27:00.004+01:00

Para este mes o reto do BBD é facer un pan de festa , unha desas masa que fas para un día especial , quen o propón é Jamie de Life's a Feast . Parécenos unha idea moi interesante , xa que se ben forneamos pan todas as semáns tendemos a repetir a mesma masa sempre , porque nos gosta esa combinación de sabores , e só en momentos especiais cambiamos a receita .

Desta vez decidimos facer un pan de especias , a receita sacámola do blog de María Lunarillos Tartas Provocativas , se non coñecedes o seu blogue merece moito a pena , xa que decora as tortas dunha maneira espectacular .

Para o reto do BBD pareceunos que o Pain d'epices era unha receita adecuada , con ese toque oriental que tanto nos gosta .

Precisaremos 175 grs de fariña , 1 culleradiña de café de mistura de catro especias ( noz moscada , canela , cravo e pementa ) , 1/2 culleradiña de xenxibre en pó , 1/2 de bicarbonato e 1 ovo . Todo isto o misturaremos até que queden unhas faragullas .

Por outra banda derreteremos nun cazo 50 grs de manteiga e o misturaremos con 75 grs de zucre , 175 grs de mel ,e 90 grs de3 leite .

Xuntamos as duas preparacións e vertemola nun molde ao forno a 170º 15 minutos e seguidasmente baixamolo a 160º durante 25 minutos .

Xa temos un rico e diferente pan para agasallar ou convidar a alguén moi querido .

Agora o texto en Francés , é unha norma do reto :

Pour ce mois le défi du BBD est de faire un pain de fête, une de celles-là masse que tu fais pour un jour spécial, qui le propose est Jamie de Life's la Feast. Nous semble une idée très intéressante, puisque bien que forneamos pain toutes les semáns nous tendons à répéter la même masse toujours, parce que cette combinaison de goûts nous plaît, et seulement en moments spéciaux nous changeons l'ordonnance.

De cette fois nous décidons de faire un pain d'épices, l'ordonnance nous la prenons du blog de María Lunarillos Tartas Provocativas, si vous ne connaissez pas son blogue vaut beaucoup la peine, puisque il décore les gâteaux d'une manière spectaculaire.

Pour le défi du BBD il nous a semblé que le Pain d'epices était une ordonnance adéquate, avec ce coup oriental que nous plaît tant.

Nous préciserons 175 grs de farine, 1 culleradiña de café de mélange de quatre épices (noix de muscade, cannelle, clou et poivron), 1/2 culleradiña de gingembre en pó, 1/2 de bicarbonate et 1 oeuf. Tout ceci le misturaremos même qu'il reste des miettes.

Par une autre bande nous fondrons dans une louche 50 grs de graisse et le misturaremos avec 75 grs de zucre, 175 grs de miel ,e 90 grs de 3 lait.

Nous les duas unissons des préparations et du vertemola dans un moule au four à 170º 15 minutes et du seguidasmente baixamolo à 160e pendant 25 minutes.

Nous avons déjà un riche et différent pain pour traiter avec prévenance ou inviter quelqu'un de très aimé.

CONTAMOS UN CONTO ?

2010-01-30T15:44:00.002+01:00

Moitas veces cremos que xa estamos maiores para iso , que son cousas de nenos , xa non lembramos a fascinación que nos producían e o que non nos damos conta e que as nosas novelas son contos " de maiores " .
Quedamos abraiados cando escoitamos a alguén contar unha boa história , recreámonos nos seus xestos e modo de falar , pero seguimos pensando que os contos son para nenos .

A nos encántanos o xénero dos contos , somos coleccionistas de literatura infantil , pero tamén mercamos contos para " adultos " , poñemos as aspas xa que non cremos na idade dos libros , senón da madurez da persoa que os lé , independentemente dos anos que teña .

A nosa útima adquisición foi un agasallo que nos fixo Karlotti , que nos trouxo un libro precioso : " El niño que dibujaba gatos " de Lafcadio Hearn ( Ediciones Del Viento ) . Se vos gustan os contos e a temática " oriental " estades ante o voso libro e se sodes dos que non entendedes o dos contos para maiores tamén volo recomendamos .

" Hace tiempo , vivió en Yedo un homdre de alto linaje y conversación honesta . Su esposa era una dama muy agradable y cariñosa ...una hija , a la cual llamaron O'Yoné , que traducido significa " arroz en la oreja "...Y la criatura creció blanca y colorada como una manzana ; derecha y esbelta como el bambú verde . "

É dunha poesía espectacular , esperamos que vos animedes .

O QUE PUIDO TER SIDO E NON FOI : BRAZO DE ROIBOOS

2010-01-30T14:43:00.004+01:00

Hehehehe o que son as casualidades , Hilmar de Mis Recetas Favoritas acaba de facer unha entrada de Brazo de gitano de té Matcha e nos levabamos tempo dándolle voltas a receita , así que fai uns días fixémolo , e a falta de té matcha tiñamos Roiboos , si xa sabemos que té como tal non é pero ten un sabor boísimo , así que non nolo podiamos crer cando vimos que tiveramos a mesma idea , a nosa tuneada .

É unha recita moi sinxeliña pero como xa tiveramos algún percance co biscoito do brazo estabamos un pouco a velas vir . Esta sobremesa é orixinal de Carlos Valencia , mestre reposteiro onde os haxa , que fai unhas elaboracións impresionantes pero o mellor son as indicacións que dá do paso a paso , fai un mapa da ruta moi didáctico . A sua páxina non desmerece nada .

Precisaremos para a prancha de biscoito 210 grs de ovos ( uns 3 grandes ) , 105 grs de fariña , 105 grs de zucre e unha culleradiña colmada de té , neste caso roiboos .

E para a crema de laranxa , que foi co que o recheamos , 150 grs de zume de laranxa , a tona rilada de tres pezas , 225 grs de zucre , 360 grs de ovo , e 150 grs de manteiga fría cortada en dados .

Para comezar co biscoito montamos os ovos co zucre até que tripliquen o volume , cando os teñamos listos engadimos a fariña tamizada e mailo té , misturamos todo cunha espátula evitando que perda moito aire . Nos usamos a própria placa do forno como molde , forrada de papel de forno . Cocémolo nin 5 minutos a 220º .

Sacámolo e dámoslle a volta sobre un trapo húmido, quitamos o papel con coidado e procedemos a facer un rulo usando o trapo desta maneira paraemos a cocción e será moito máis manexable . Reservamos namentres facemos a crema .

Na picadora misturamos todos os ingredentes e poñémolos ao baño María para que espese a crema .

Só nos resta montar , desenrolamos o rulo e colocamos a parte máis bonita hacia abaixo para que sexa a que nos quede á vista , poñemos a crema po riba deixando unha marxe aos lados e nos extremos , enrolamos paseniñamente tendo coidado para que non se nos desborde a crema .

Falta a receita da cobertura , está desaparecida e non sabemos se dará sinais de vida , decidiu acompañar a outra sobremesa que non sexa esta , prometemos editala en canto teñamos noticias dela .

Non está demáis calar o bicoito con algún almíbar ou licor para que resulte máis xugoso .

SAN VALENTÍN DIFERENTE

2010-01-29T12:36:00.004+01:00

O noso amigo Anil , do Restaurante Da India de A Coruña , pidenos que publicitemos esta nova e ante unha cousa tan bonita non nos podemos negar . Pode ser un xeito diferente de pasar o día , ou a noite , esperamos que vos goste e vos podades achegar :

Ven a celebrar San Valentin en el Restaurante Hindu "Da India" (en A Coruña), el 14 de Febrero de 2010,

y disfruta de la alegria, magia y diversion de la DANZA BOLLYWOOD, y la sensual, elegante y mistica DANZA ORIENTAL, con la actuacion de VANESSA LAKSHMI al mediodia (a partir de las 14 horas) y a la noche (a partir de las 22 horas).

Reserva de mesas en el telefono: 981 169 404.

Restaurante hindu “Da India”

C/ Puerto Rico, nº 2 bajo (detras de la estacion de trenes)

A Coruña

Telef. 981 169 404

O NOSO PRIMEIRO PREMIO : QUE ILUSIÓN

2010-01-26T18:20:00.005+01:00

Pois iso que Hilmar de Mis recetas favoritas concedeunos o premio Happy a nos xunto con cinco blogues máis , e a verdade é que nos fai moita ilusión , parecenos un detalle moi fermoso contar connosco coa cantidade de blogues amigos que ten , e sobre é un halago moi grande que veña dunha tan boa cociñeira .

O premio ven acompañado dun xogo que é reponder a unha sinxela pregunta : decir cales son as seis cousas que consideras máis importantes . E a verdade é que nos parece unha moi boa pregunta para coñecernos un pouco máis .

No noso caso serían :

A nosa pequena familia , o seu cariño , o seu amor , as miradas , as apertas , ... ,

a saude , sen ela falla moito do resto ,

os amigos , eses que están presentes cando verdadeiramente os precisas ,

os soños , esas ilusóns que nos permiten encarar odía a día con animo ,

o sorriso aberto e sinceiro dun descoñecido , que abre as portas doutra vida na tua e te achega a mundos descoñecidos ,

o presente , porque sen el non temos futuro e nel somos o que somos .

Nos entregamos o premio a Merchi de Con sabor a Canela polos seus sempre doces comentarios ; a Tartasacher de Mil postres porque todos os días aprendemos un pouquiño máis con ela ; a Carla Coquenim de Cozy handmade , adoramos o seu traballo ; a Ana de Hadas en la cocina porque nos temos dous duendecillos na casa ; a Laura de Tentaciones , porque o seu blogue é unha tentación sempre e por último a Cristina de Kanela y Limón por todas esas receitas tan boas .

Moitas grazas Hilmar outra vez sentímonos moi honrados .

PASTEL DE PAN

2010-01-25T21:11:00.006+01:00

Este mes non pensabamos participar no evento de Hemc máis ao comezar a escribir as entradas vimos que estabamos en tempo e de que tiñamos unha receita que se adecuaba ao que pedían , así que , por que non ? . Esta vez a anfitriona é Wivith do blogue Cuchuflitos , e decidíu que debiamos facer unha receita con sobras , cando o limos pareceunos unha idea boísima , xa que nas datas nas que nos atopabamos daban pé a reutilizar as cantidades inxentes de comida que non se comeron .

Na nosa casa sobrou pan , moito pan e cando iso sucede non se tira senón que se fai este postre que nos sabe a gloria .

Decirvos que as medidas son un pouco a ollimetro , xa que dependen do seco que esteña o pan e da cantidade que usemos .

Nun principio precisaremos unha barra de pan , un litro de leite , 8 ovos , 500grs de zucre , un puñado de figos , pasas , orellóns ... ( o que teñamos a man ) , fariña a que admita , para decorar un pouco máis de zucre , améndoas fileteadas , sementes de mapoula e coco rillado .

Ablandaremos o pan co leite tépedo , e coa axuda da batidora misturaremos todos os ingredentes excepto, as froitas e a fariña , está irémola engadindo aos poucos até que consigamos a textura dunha crema espesa , como se fora un biscoito . Cando a teñamos preparada engadimos as froitas enfariñadas para que non se nos vaian ao fondo .

Verteremos a mistura nun molde e decotaremos coas améndoas , o coco e a mapoula e por riba poremos unha boa capa de zucre . Ao forno 45 minutos a 180º .

XABÓNS , XABÓNS E MÁIS XABÓNS

2010-01-25T20:50:00.003+01:00

Esta é parte da nosa producción para os agasallos de Reises , usamos a receita básica de aceite de oliva , sosa e auga , hai moitos sítios pola rede onde poder aprender , iremos poñendo pouco a pouco cales son os nosos referentes , e cales son as receitas que estamos probando .

Os de cor salmón levan pementón da Vera , os da fileira do meio son de aceite usado e os da terceira fileira son de leite de coco e aceite de coco , os da parte alta da foto , que parece que teñen xoroba son con cúrcuma e lufa , esa esponxa natural que parece un esquelete de verme .

Aquí os tedes vestidiños , para que luciran bonitos .

ROSQUILLAS DA MIÑA NAI

2010-01-25T19:11:00.003+01:00

Estas son un dos grandes recordos da nosa nenez , as rosquillas que se preparaban na casa . E a nai batendo e batendo nas claras para que quedaran ben espesas e as veces axudando nos nesa tarefa ardua e laboriosa , tamén lembramos os seus gritos : " Que facedes ?!!! " , cando nos escoitaba abrir paseniñamente a neveira para coller unha antes de que endurecesen as claras montadas . Dela vennos o amor a cociña e a unha boa mesa , sen prestensión só con bos productos da terra e do mar , do máis sinxelo xurden as mellores ideas .

Nai sempre serás a nosa fonte de inspiración , non o esquezas nunca , eres a nosa rocha onde apoiarnos e o noso exemplo : Querémoste .

Vai por ela esta receita e por todas a nais que fan esas pequenas miragres diarias nas suas cociñas . Bicos para todas e os nosos respetos .

As medidas van en función dos ovos que usemos , así que podemos adaptala aos recursos que teñamos en casa , serán pois 8 ovos ( usaremos 5 enteiros e tres xemas ) , 8 culleradas de aceite usado , 8 de anís , 8 de zucre , e un pouco máis para montar as claras , e un sobre de fermento para repostería . Fariña a que admita , para que nos quede unha masa lisa e que non se nos pegue as mans .

Teremos preparado de antemán o aceite , nos para apurar o proceso só preparamos a cantidade que precisamos , dourando nel un trozo de tona de laranxa ou limón . Podedes usar o de fritir as patacas pero está moito máis rico coa laranxa .

Misturamos todos os ingredentes e imos engadindo aos poucos a fariña necesaria , non precisa deixala repousar , podemos pornos a traballar con ela no momento . Quentamos nunha pota fonda aceite para fritilas .

Cando esteñan todas ben douradas montamos as claras co zucre e botámosllo por riba .

XENOVESA DE CHOCOLATE

2010-01-25T18:14:00.005+01:00

Comezamos o ano moi atarefados , tanto que non nos deu tempo a publicar nada , visitamos algún blogue de pasada e contestamos algún correo , foi unha boa maneira de inaugurar este 2010 , que sexan todos así : activos e con moitas expectativas .

Temos unha chea de receitas aparcadas esperando sair a luz , así que imos comezar por orden para que as cousas vaian paseniñamente e sen atrancos .

A primeira deste ano vai ser a Xenovesa de chocolate , xa que rematamos o ano e comezamos o novo realizándoa , esperamos que disfrutedes con ela tanto como disfrutamos nos .

Cada vez que viamos esta receita en " Hornear pan , pastas y pasteles " de Dan Lepard e Richard Whittington diciamos que había que facela , pero ten un paso a paso que nos parecía complexo , e iso botabanos para atrás coa práctica nada máis lonxe da realidade . O resultado era espectacular pero non sabiamos se seriamos capaces de realizalo tan ben . Co gallo do 1º de ano , que nesta casa celébrase , e por todo o alto , decidimos por toda a carne sobre o asador e arriscarnos a preparar este postre , e a verdade mereceu moito a pena , quedou realmente ben , dicímolo todo nos estamos sen avoas .

Que non vos arrede a preparación , parece máis complicado do que realmente é , a explicación é moi detallada para que o resultado sexa o mellor .

Precisaremos para a xenovesa ( biscoito base ) 60 grs de manteiga derretida , algo máis fría para encamisar o molde , 4 ovos grandes ( nos 5 medianos ) 115 de zucre , 115 de fariña e 60 grs de cacao ( 30 de cacao e 30 de fariña de algarroba ) .

Precisaremos para a mousse 150 grs de zucre , 3 ovos ( separadas as claras das xemas ) e 3 xemas , unha cullerada de cacao en pó ( no noso caso fariña de algarroba ) , 200ml de tona , 100grs de manteiga en dados , 250 grs de chocolate amargo cun 70 % de cacao ( picado ) e unha cullerada dun licor .

Para preparar a xenovesa comezaremos prequentando o forno a 170º e untando de manteiga un molde de 23 cm , o fondo o forramos de papel sulfurizado . Este molde ten que ser do que se lle desmonta o aro .
Derretemos a manteiga e a deixamos arrefriar un pouco , namentres batemos os ovos xunto co zucre coas varillas , temos que facer que tripliquen o seu volumen para que queden moi aireados . Engadimos con coidado a fariña e o cacao coa a axuda dunha espatula , con movementos envolventes de abaixo a arriba misturamos ben , seguidamente incorporamos a manteiga co mesmo procedemento .

Vertemos a masa no molde e forneamos a media altura durante vinte minutos . Deixámolo arrefriar enriba dunha rexilla antes de desmoldalo . Limpamos o molde e forramos o aro con papel de fornear , introducimos novamente a xenovesa logo de ter igualado cun coitelo a altura da mesma .

Agora poñémonos coa mousse , nun cazo introducimos 50 grs de zucre , as 6 xemas , o cacao , e a tona , poñémolo ao baño María e removemos até que espese , cando xa teñamos unha crema retiramos o cazo do fogo e lle engadimos aos poucos a manteiga , o chocolate e o licor . Misturamos ben todo . Batemos as claras co resto do zucre e as incorporamos a crema .

Vertemos a mousse sobre a xenovesa e enfriamos toda a noite na neveira antes de desmoldar .

Para decorar usamos fariña de algarroba e virutillas " made in feitas na casa " de chocolate .

Para nos foi moi doado facela , seguramente para vos tamén , era o noso reto particular e quedamos moi contentos co resultado , será unha sobremesa para repetir e para compartir .

Feliz Ano para todos aínda que sexa a estas alturas .

FELICES FESTAS E FELIZ 2010

2009-12-22T11:02:00.003+01:00

Felices Festas a todos , esperamos que o pasedes moi ben , que vos toque a lotería da vida , do amor e da amizade , que o 2010 sexa grande en risas , en ilusión , en reencontros , en palabras de amigos , en ledícia , en momentos inolvidabeis , en postas de sol coa persoa amada e menceres de placer , en bicos dos fillos , en apertas inesperadas , en miradas complices e sorrisos furtivos .

Esperamos que vos amen , que amedes con loucura e paixón , que vos fagan sentir deuses e que vos acollan na sua vida , que acollades vos sen reservas e co corazón aberto á vida , que sexades felices .

Que o 2010 sexa un ano de cambio , que todo aquelo que comezamos no 2009 se faga realidade e de os seus froitos , positivos e cheos de esperanza .

Esta é a vida que temos , a que nos queda por disfrutar e por vivir . Vivámola !!!

Feliz 2010

CABEZAS DE BACALLAU CON ALLADA

2009-12-19T23:55:00.005+01:00

Encántanos o bacallau , en todos as suas formas e variantes , o modo da casa é a mellor maneira de comelo , xa que en cada sitio o fan dun xeito diferente , se imos a Portugal xa sabemos o menú : Bacallau de mañá á noite , hehehe , non vaiamos perder unha maneira maravillosa de facelo .

O outro día facendo a compra atopámonos cunhas estupendas cabezas que nos dicían amodiño : " collédenos , collédenos , que imos estar moi boas , de verdade " e pareceunos un argumento tan convincente que aló fumos con elas . Non houbo problema á hora de decidir como as degustaríamos , con allada son unha delicia .

Precisaremos para unha persoa meia cabeza de bacallau , unha pataca grande , tres dentes de allo , pimentón doce e picante e aceite de oliva virxe extra .

Poñemos a quentar o aceite nunha peroliña , como meio vaso , nel introducimos os allos sen pelar , só un pouco aplastados co puño , deixamos que se douren lentamente . Cando tomen cor retiramos o aceite do fogo e esperamos a que arrefríe un pouco , logo lle engadimos unha cullerada de pementón doce e meia pequena de picante , deixamos que apouse no fondo antes de usar .

Pelaremos as patacas e as cortaremos en rodelas dun dedo de espesor , nos fixémolas na vaporera pero podédelas cocer , cando ás pàtacas lle queden 5 minutos , colocamos oa cabeza do bacallau por riba das patacas ou nun cesto superior se a nosa vaporeira o ten , se as estamos cocendo introducímola na auga de cocción directamente , a cabeza estará desalgada do día anterior , cunhas 18 horas é suficiente cambiando un par de veces a auga .

Só nos queda empratar e napar ( adornar por riba cun prebe ) co aceite que preparamos antes , con coidado de que os pousos queden no fondo da perola e non no prato .

A COCIÑA POÉTICA PARTICIPA NA GUÍA O NOSO NADAL , GALEGO E VERDE

2009-12-18T22:28:00.004+01:00

Fai un mes o Servizo de Normalización Lingüística e a Área de Medio Ambiente do Consello da Xuventude de Galicia (CXG) púxose en contacto coa Cociña Poética para pedir a nosa colaboración , querían que participásemos cuns menús " navideños-tradicionais " , tardamos tres segundos en decidirnos e a nosa resposta foi positiva : Síííííííí !!!!! Levounos un pouco máis pensar os menús .

Galiza é moi ampla e con grandes contrastes entre a costa e o interior , así que intentamos buscar comidas de consenso , na que gran parte dos galegos se poidesen sentir identicados .

Podedes descargar ou visualizar a Guía na páxina Lígua de amor ou na do Consello da Xuventude de Galicia , os exemplares impresos serán repartidos directamente por eles .

Decirvos que estamos moi orgullosos , xa que na guía participa xente tan recoñecida e admirada por nos como Sechu Sende e Paula Carballeira e para a Cociña Poética é un luxazo participar o lado deles .

Dende eiquí queremos darlle as grazas ao Servizo de Normalización Lingüística e a Área de Medio Ambiente do Consello da Xuventude de Galicia (CXG) , representados na figura de Nancy Domínguez por ter pensado en nos .

Moitas grazas .

VAINOS TOCAR

2009-12-16T12:46:00.003+01:00

Estes días estivemos vendo en diferentes blogues a proposta de Alas de Plomo , e estabamos entre sí ou non , que se nos apuntamos , que se non , ao final La Gata Curiosa salvounos do dilema facendonos unha invitación a participar . Temos que decirvos que nos fixo moita ilusión e nos queremos pasarlle esa ilusión a outros cinco blogues .

Que non sabedes en que consiste a proposta de Alas de plomo ? Resulta que reparte entre todos os que se apunten no seu blogue participacións para o sorteo de nadal .Qué ben , non ? .

Cada persoa que participa poder invitar a outras cinco e así que sexa un premio máis repartido no caso que toque .

Nos decidimos enviarlle a sorte a :

Un cachiño doce

Y un toque de pimienta

Cocina con cariño

Con sabor a canela

Pa amb tomàquet

Que haxa sorte para todos .

Grazas Gata .

CHALLAH

2009-12-15T18:45:00.004+01:00

A Challah é o pan do Sabbath xudeu , é un pan trenzado que ten unha presentación espectacular , gústanos porque é un pan delicado e bonito que queda moi ben como agasallo .

Para o Bread Baking Day deste mes , un evento creado por Zorra no 2007 , pidese precisamente iso , un pan especial que fagamos con cariño para os nosos seres máis queridos , son datas nas que compartir presencias e ilusións e sobor de todo ganas de cambio no próximo ano .
Esta é a proposta que nos fai Cindystar como anfitriona do evento .

Buscando pola rede podedes atopar moitas receitas , nos quedamonos con esta despois de ter probado varias , o sabor é moito máis suave e a testura espectacular .

Precisaremos unha taza e media de auga tépeda , a nosa taza ten de capacidade 140 grs de fariña , 1 cullerada de sal , un tercio de taza de aceite , media de zucre , unha cullerada de fermento de panadeiro , 6 xemas de ovo e case un kilo de fariña de forza . Para o pintado antes de metela ao forno : 1 ovo batido , sementes de sésamo e de mapoula .

Misturamos todos os ingredentes excepto a fariña , cando esteñan ben ligados imos engadindo a fariña tamizada , pedirános case o kilo , traballaremola ben para obter unha masa lisa , deixamola levedar nun lugar tépedo tapada cun pano de fío , non vos temos que dicir que limpo . Nos metímola no forno a 30º unhas duas horas .

Cando teña levedado toca traballar a masa para quitarlle o aire , e iremos formando pequenos tubiños de masa para trenzar , neste vídeo podedes ver como se fai o trenzado , desde aquí temos que darlle as grazas a Marcela do blogue La Majuluta , nel vimos este vídeo tan bó .

Témolos que deixar levedar outra vez , unha media hora dentro do forno , na mentres quecemos o forno a 200º pintámolas de ovo e decoramos con sésamo e mapoula .

Como vedes a Poetiña quixo estar en todos os momentos , e o seu pequeniño foi o que compartiu coa sua amiga Eva no colexio .

É agora toca a traducción ao inglés , qué é un dos requisitos para participar .

The Challah is the bread of the Jewish Sabbath, is a plaited bread that has a spectacular presentation, we likes because it is a delicate and nice|pretty bread that it|he|she remains very well as welcome.

For the Bread Baking Day of this month, an event created by Sledge in the 2007, pidese precisely that, a special bread that we do with affection for our dearest beings, are dates in which to share you witness and illusions|thrills and sobor completely desires for change in the next year.
This is the proposal that Cindystar does|makes to us as host of the event.
Searching for the net|network you can find many recipes, in the quedamonos with this after having proved several, the flavor is a lot of more soft and the spectacular testura.

We will need one taza and average of tepid water, our taza has of capacity 140 grs of flour, 1 spoonful of salt, a tercio of taza of oil, average of zucre, a spoonful of baker ferment|yeast, 6 yolks|fingertips|gems of egg and almost one kilo of flour of force. For the one painted before putting it|her at the oven: 1 beaten|volleyed egg, seeds of sesame and of mapoula.

We mix all the ingredentes except the flour, when we, well bound esteñan, keep adding the tamizada flour, pedirános almost the kilo, traballaremola well to obtain a smooth mass, deixamola to leaven in a tepid place covered up with a cloth|curtain|handkerchief of cutting edge|thread, we do not have to tell to you that I clean. In the metímola in the oven to 30th some hours duas.

When it|he|she has leavened it is due to work the mass to quitar it|her the air, and will keep forming small tubiños of mass to plait, in this video you can see as the weaving is done, from here we have to give it|him the thanks to Marcela of the Wool blogue Majuluta, in it|him we saw this video so bó.
Them we have to leave to leaven another time, an hour average in the oven, in the while quecemos the oven to 200th we paint them of egg and we decorate with sesame and mapoula.

As you see Poetiña he|she|it wanted to be in all the moments, and his|her|its|their pequeniño was the one that friend Eva shared with the sua at school.
It is now touches the traducción to the English|Englishman, how is one of the requirements to take part .

TORRIXAS

2009-12-11T09:57:00.003+01:00

Para o evento deste mes do Hemc , Paula de Con las zarpas en la masa , propuxo un reto moi bo , que pensaramos nas persoas que non poden tomar zucre , e con esas idea argallar sobremesas que eles puideran consumir.

Parecenos unha idea magnífica , aquí na Poética comemos sen sal , por imposición doutoril , así que hai que botar man as herbas , e especias varias para que os platos saian máis gustosos .

Os que nos coñecedes sabedes que pensamos en cousiñas sinxelas á hora de poñernos a cociñar , xa iremos subindo o listón aos poucos , non hai presa , por iso decidimos tunear unha receita moi coñecida por estes lares : As Torrixas . para aqueles que non o saibades as Torrixas é unha sobremesa que ten como base o pan duro , e dese comida de subsistencia , na que hai que aproveitar todo para chegar a finde mes un pouco máis solto .

Pois ben precisaremos unha barra de pan do día anterior , sirope de ágave ( na receita orixinal sería anís ) , case un litro de leite , 4 ovos e aceite de oliva virxe extra .

Cortaremos o pan en lonchas dun dedo de grosor e empaparémolas co leite e o sirope de ágave , iremos engadindo o leite aos poucos , a medida que o vai absorvendo, a nos gostanos deixalas repousando un par de horas así molladiñas .

Cando esteñan ben borrachiñas poñemos a quentar nunha tixola o aceite , non ten porque cubrilas , dous dedos é suficiente para que floten un pouco , bañámolas por ovo antes de introducílas na tixola e deixamos que tomen cor por ambolos dous lados .

Quentes están de vicio e frías impresionantes . Vos decidides .

AND THE WINNER IS ...

2009-12-11T09:46:00.003+01:00

Xa chegou o día que vos os cinco estabades esperando , esa loooonga espera para ese super , super agasallo que vos podía tocar , hehehe .

Ao final a man inocente da Poetiña sacou un número da pucha , e....Tocoulle a MaryLou de Pa amb tomàquet !!! Parabéns , que ilusión nos fai .Tes que mandar o enderezo a donde queres que enviemos o agasallo .

E a todos moitas grazas por participar , para outra a ver se hai máis sorte .

Bicos e apertas para todos .

YO TAMBIÉN SOY AMINATO HAIDAR

2009-12-07T22:27:00.001+01:00

Hai cadeas que merecen a pena seguilas , non deixemos que esta se rompa .

Que cuando un pueblo canta,
es para espantar todos sus males
y hace tocar la sonanta,
para decir cuatro verdades.

La verdad es que me revienta
que haya tanto falso con
corbata y con chaqueta
que tocan la pandereta
al son que más conviene,que parecen no tener sangre,
diciendo con la boca chica
pero muy abierta:
"Que coño me importa a mi
si ésta se muere de hambre"

Esa mujer luchadora
por la libertad y los derechos
no se pone medallitas,
ni se da golpes de pecho,
pero tiene dos ovarios
y fijaros si lo tiene fácil,
que ella sola solita
se hace eco en los diarios
defendiendo a su pueblo saharaui.

Y ahora se ponen chulitos
los del otro lado del Estrecho
amenazando con cortar "lo suscrito".
Y es que nadie se entera,
y eso me llena de mal coraje,
de que todo es una puta farsa,
que el problema de las pateras
y el de las putas drogas blandas
es solo un puto chantaje.

A ti pueblo saharahui
que andas pidiendo clemencia,
preso de la indiferencia
y de los que somos cobardes,
a ti te digo que no pierdas
la esperanza,
que algo no se consigue
si no se comienza,
y llevamos veinte días
viendo como esa mujer de coraje,
se está quedando en los huesos,
muriéndose por su pueblo
con una huelga de hambre.

Y a ti pueblo de España
que espantas males cantando,
te pido que dejes de mirar
para otro lado,
que ahora es tiempo de no cantar,
ahora es tiempo de luchar
y decir fuerte y gritando...

... PARA EL SÁHARA LIBERTAD,
POR LOS DERECHOS HUMANOS...
...YO TAMBIÉN SOY AMINATO HAIDAR.

Moitas grazas Roberto .

ENSALADA DE OUTONO

2009-12-07T12:58:00.002+01:00

Cada estación ten os seus productos e consumilos é o próprio , xa que faremos un uso razoable dos recursos que nos dá a Natureza , sen sobreexplotala . Lanzamos unha questión ao aire , parécevos normal o prezo destes productos estacionais ? Unhas xudías son máis baratas se as compramos conxeladas en vez de frescas , con todo o encarecimento que conleva o proceso , as sardiñas poñense polas nubes cando están en sazón , o froita da tempada ten uns prezos abusivos , pero mercar unhas robalizas de piscifactoría ou uns tomates do plástico é barato .
Non credes que é un pouco de tolos ? Gañamos algo coa globalización ? Ou perdemos sabores , pequenos productores , riqueza ...

Estaredes pensando que moito divagamos , pero é curioso que un dos productos que máis nos gostan desta tempada , a granada , estase convertindo nun artículo de luxo apto para poucos petos . Quedarános esperar a que a conxelen para poder consumila sen ser a conta gotas .

Para a receita de hoxe precisaremos rúcula , escarola , col lombarda , leituga vermella , granada , pipas , aceite de oliva virxe extra , aceto de Módena e sal .

Lavaremos e trocearemos ben todas as verduras , cortaremos a granada pola metade e axudándonos dunha culler pegarémoslle uns cachetes no cú para que solte as pébidas , pola parte da tona .

Misturamos todo nunha ensaladera : verduras , granada e pipas ( se son cruas podemos doralas na tixola sen aceite ) e aderezamos co aceite , o acetato e o sal ao noso gosto .

Sinxela e moi completa a nivel nutritivo , esperamos que vos goste .

ATÉ DONDE O PODER DO ESTADO ?

2009-12-04T13:52:00.001+01:00

Copiamos e pegamos de Cociña para impostores , e como se soe dicer : Que rule!!!!

Ante la inclusión en el Anteproyecto de Ley de Economía sostenible de modificaciones legislativas que afectan al libre ejercicio de las libertades de expresión, información y el derecho de acceso a la cultura a través de Internet, los periodistas, bloggers, usuarios, profesionales y creadores de Internet manifestamos nuestra firme oposición al proyecto, y declaramos que:

1-Los derechos de autor no pueden situarse por encima de los derechos fundamentales de los ciudadanos, como el derecho a la privacidad, a la seguridad, a la presunción de inocencia, a la tutela judicial efectiva y a la libertad de expresión.

.
2-La suspensión de derechos fundamentales es y debe seguir siendo competencia exclusiva del poder judicial. Ni un cierre sin sentencia. Este anteproyecto, en contra de lo establecido en el artículo 20.5 de la Constitución, pone en manos de un órgano no judicial -un organismo dependiente del ministerio de Cultura-, la potestad de impedir a los ciudadanos españoles el acceso a cualquier página web.

.
3-La nueva legislación creará inseguridad jurídica en todo el sector tecnológico español, perjudicando uno de los pocos campos de desarrollo y futuro de nuestra economía, entorpeciendo la creación de empresas, introduciendo trabas a la libre competencia y ralentizando su proyección internacional.

.
4-La nueva legislación propuesta amenaza a los nuevos creadores y entorpece la creación cultural. Con Internet y los sucesivos avances tecnológicos se ha democratizado extraordinariamente la creación y emisión de contenidos de todo tipo, que ya no provienen prevalentemente de las industrias culturales tradicionales, sino de multitud de fuentes diferentes.

.
5-Los autores, como todos los trabajadores, tienen derecho a vivir de su trabajo con nuevas ideas creativas, modelos de negocio y actividades asociadas a sus creaciones. Intentar sostener con cambios legislativos a una industria obsoleta que no sabe adaptarse a este nuevo entorno no es ni justo ni realista. Si su modelo de negocio se basaba en el control de las copias de las obras y en Internet no es posible sin vulnerar derechos fundamentales, deberían buscar otro modelo.

.
6-Consideramos que las industrias culturales necesitan para sobrevivir alternativas modernas, eficaces, creíbles y asequibles y que se adecuen a los nuevos usos sociales, en lugar de limitaciones tan desproporcionadas como ineficaces para el fin que dicen perseguir.

.
7-Internet debe funcionar de forma libre y sin interferencias políticas auspiciadas por sectores que pretenden perpetuar obsoletos modelos de negocio e imposibilitar que el saber humano siga siendo libre.

.
8-Exigimos que el Gobierno garantice por ley la neutralidad de la Red en España, ante cualquier presión que pueda producirse, como marco para el desarrollo de una economía sostenible y realista de cara al futuro.

.
9-Proponemos una verdadera reforma del derecho de propiedad intelectual orientada a su fin: devolver a la sociedad el conocimiento, promover el dominio público y limitar los abusos de las entidades gestoras.

.
10-En democracia las leyes y sus modificaciones deben aprobarse tras el oportuno debate público y habiendo consultado previamente a todas las partes implicadas. No es de recibo que se realicen cambios legislativos que afectan a derechos fundamentales en una ley no orgánica y que versa sobre otra materia.

TRADUCTORES

2009-12-04T00:11:00.002+01:00

Como vedes temos habilitados dous novos traductores , desde aquí temos que dar as grazas a El Secretario de Desde nuestra cocina , que fué quien nos avisó del mal funcionamiento del anterior traductor .

Esperamos que vos sexa de utilidade e que lle saquedes partido .

SECRETO EN SALSA AMERICANA

2009-12-03T12:00:00.003+01:00

Onte tiñamos un pouco de presa á hora de cociñar , iamos facer secreto pero nos apetecía un toque orixinal , o que non queriamos era que o " toque " nos demorase moito tempo , había cousas que facer a primeira hora da tarde así que a consigna era comer cedo .

Non lle dimos moitas voltas e ao abrir a neveira para coller unha cervexa , coa que facerlle un prebe xeitoso apareceu ante nos santa Coca-cola e Santo Ketchup , pensamos : por que non ? Xa temos asado con Coca-cola e con Ketcup por separado , o resultado sempre quedou saboroso , malo sería que todo xunto non resultase rico .

Pois ben para esta receita tan do momento inspiración precisamos 600 grs de carne , neste caso secreto , unha lata de coca-cola , ketchup , un dente de allo , aceite de oliva virxe extra e sal .

Primeiramente cortamos en tiras o secreto , namentres que nunha tixola douramos o dente de allo cun pouco de aceite , imos selando a carne por quendas a lume alto , cando xa a teñamos lista introducímola tod xunta na tixola e lle engadimos a lata de coca-cola e o Ketchup , uns 150 ml . Deixamos que reduza .

Despoi duns 10 min. o prebe xa terá unha consistencia cremosa , será o momento do sal para matizar a dozura que ten .

Xa estamos pensando como ten que quedar cunhas costeliñas de churrasco , e poder relamer os dedos sen vergoña .

BOLACHAS AI

2009-12-01T20:52:00.003+01:00

Estas son as bolachas preferidas en casa , aos Poetiños lles encantan e para nos é moi doado preparalas , en 20 min están listas , non teñen levado , non hai que por a manteiga a punto de pomada , fornéanse en 10 min , a verdade é que non sabemos como vendelas mellor .

Bueno ,sí , sí que sabemos , á nosa querida Amiga Invisible Tartasacher de Mil Postres gustáronlle moito e por iso poñemos hoxe a receita eiquí , para que cada vez que a faga se lembre de nos . E aos que non coñecedes o seu blogue non deixedes de pasarvos por el , merece moito a pena , fai unhas receitas moi interesantes e ten unha amiga que fai o blogue La Cocina de Zaira que tamén é moi interesante .

Namentres buscamos os ingredentes prendemos o forno a 200º :

Precisamos entón 90 grs de manteiga , 250 grs de fariña , 90 grs de zucre moreno ,125 grs de froitas secas , canela moída , noz moscada , sal e 2 ovos .

Primeiramente nun bol misturaremos coas mans ben limpas a manteiga e a fariña , até que teñan o aspecto
de faragullas de pan logo engadimos o zucre , as froitas , neste caso ameixas secas e orellóns , seguimos remexendo coas mans , tócalle a quenda aos ovos batidos , usaremos un garfo para amasar todo , cando vexamos que os ovos están absorvidos pola masa voltamos coas mans , apretándoa para facer unha bola .

Xa está , xa a temos lista , só nos queda facer pequenas boliñas , do tamaño dun bocado e meio , 10 min ao forno a 200º e en poucos que as deixedes arrefriar teredes unha sobremesa moi rica .

Bo proveito .

POLBO CON ALLADA

2009-11-25T17:40:00.005+01:00

Sí , sí , sí , que xa sabemos que por estes lares a allada é outra cousa , pero é que nos custa a traducción de " ajillo " , admitimos suxestións .

Pois ben , como o polbo xa estaba feito e gostanos en todas as suas variantes e para o HEMC admiten duas receitas por blogue , decidimos falar del un pouquiño máis .

Precisamos un polbo , allos , aceite de oliva virxen extra e sal .

Temos a sorte de que xa temos o polbo cocido , só nos resta fritir uns allos en láminas e saltear o polbo no aceite quente para que colla o gosto .

Non digades que non volo poñemos doado para que trunfedes na cociña .

Por certo , que vos parece os cuenquiño no que vai servido o polbo , moitas grazas MaryLou

POLBO A FEIRA

2009-11-25T17:07:00.006+01:00

Chegamos polos pelos oa HEMC deste mes , que trata da comida do meu pobo . Nun primeiro momento pensamos en Caldo pero non podes ter a receita publicada , así que tras fondas deliberacións decidimos facervos degustar un riquísimo Polbo á Feira , moi doado de facer e riquísimo de comer .

Precisaremos un polbo , aceite , pementón doce e picante , sal e unhas patacas como guarnición .

Para cocer o polbo seguiremos os consellos de Karlos Arguiñano : ola express , para un peza de tres kilos máis ou menos 25 minutos , sen auga nen nada , simplesmente introducilo e pechar a ola . Podedes poñer as patacas enteiras e limpas , sen pelar , faranse oa mesmo tempo .

Unha vez cocido o polbo cortámolo en quente e o dispoñemos nunha fonte cunha cama de patacas , aliñamos con aceite de oliva virxen extra , pementón doce e picante e sal .

Listo para consumir .

P.D. : Se cocedes o polbo de maneira tradicional lembrar non engadirlle sal a auga de cocción ou quedaría duro .

P.D. : O polbo vai servido na fonte de aperitivo que nos agasallou MaryLou , Grazas guapa!!!

XA LEVAMOS 1 ANO

2009-11-24T20:53:00.003+01:00

Quen nolo ía dicir cando comezamos que chegariamos a un ano , non porque fose unha empresa imposible , senón por todos os problemas técnicos que tivemos . Estamos moi contentos polos resultados , sabemos que o noso blogue non é dos que deixan patidifusos polas suas fotos ou receitas , pero cremos que si somos amenos e simpáticos , ou polo menos o intentantos .

Por todo iso e por moito máis que nos ofrecedes sen darvos conta decidimos celebralo cun pequeno agasallo , todos os que deixedes un comentario nesta entrada participaredes nun sorteo dunha bolsa de tea , feita por nos , e un par de xabóns de aloe vera tamén feitos na Poética .

Que ! animádesvos ? Aquí tedes unha foto para que vexades as teas teas con que a faremos e os xabóns que están " curando " , tedes até o 10 de decembro , publicaremos o gañador o día 11 .

DÍN QUE SEMPRE CHOVE

2009-11-22T12:07:00.002+01:00

Non vos dixeron nunca os vosos pais que non crerades todo o que vos contaban , sobre todo sendo máis pequechos , por aquí nolo dicían moito : " Cré no que vexas , non no que te conten " , agora mesmo é o noso lema , saímos Racionalistas empíricos , sempre coa refutación da experiencia .

Que en Galiza sempre chove temos que dicir que non , que en Galiza chove e moito , e ben contentos que estamos , así temos este verde que tanta envexa dá , pero non chove sempre , temos un clima boísimo , sí e certo que non nos permite ter várias colleitas ao ano como noutras comunidades , pero que ricos son os froitos que dá a nosa terra con esa maduración lenta que teñen .

Estaredes pensando que a que ven todo isto ,toda esta exaltación da nosa climatoloxía , pois moi fácil , mirade

Nos todavía estamos recollendo fresas , deben de darse polo mal tempo que temos , o que non sabía eu era que en Huelva chovese tanto como aquí , que ben o disimulan , Carafio !!!

AGASALLOS , AGASALLOS , AGASALLOS

2009-11-21T18:40:00.007+01:00

O prometido é débeda e aquí estamos , queremos compartir convosco os bonitos detalles que tivo MaryLou de Pa amb tomàquet , sentímonos moi honrados de tela coñecido . Grazas guapa !!!

Os agasallos chegaron nesta bonita caixa , non vos imaxinades o sorpresón , non o esperavamos tan cedo , non podemos poñer a foto do paquete xa que a cámara fixo folga nese momento , e comprenderedes que non podiamos esperar .

Non poñemos a carta , iso queda connosco ; podedes ver unha preciosa cociñeira , así se quere ver algunha Poética de maior , CARDAMOMO , esta MaryLou está en todo , xa temos reservas para facer deliciosos postres durante moito tempo ; Té de especias , é un dos que máis nos gostan en tarde como estas ; o que se ve por detrás é un abano da sua asociación de veciños , isto é o que ten a boa enerxía ela no sabía que os coleccionamos ; a primerira felicitación da tempada ; un marcapáxinas , darémoslle moito uso xa fai propaganda en contra da violencia de xénero e iso é sempre importante que o publicitemos ; e un imán de flores secas da sua asociación , está feito a mán .

Nesta podedes ver o xogo de aperitivos que nos enviou , verédelos en máis de unha receita , sempre que os usemos en público poderemos contar a história de quen nolos agasallou .

Mirade que pulseira !!! Está feita de bolillos pola própria MaryLou , as bágoas asomaron cando a vimos , transmite o cariño con que está feita , non sabedes con que orgullo a estamos amosando estes días , non sempre tes un agasallo tan persoal e delicado .

Falta un agasallo , unha participación de lotaría , pero desa non poñemos a foto que se non seguro que iredes todos a comprar o mesmo número , porque vai tocar .

MOITAS GRAZAS

2009-11-19T21:37:00.002+01:00

Voltamos a realidade da man de MaryLou , e o seu fermoso agasallo de AIG , chegounos hoxe contra o meiodía , e despois de abrir todos os paquetes e dar cumprida leitura da carta puxémonos en contacto con ela : un encanto de muller , que palabras tan amables , que alegría ao falar , que ganas de vivir desprende ... , algo que xa podiamos percibir no seu blog Pa amb tomàquet

Teredes que esperar ao sábado para poder ver todos os agasallos xa que temos a cámara estropeada , pero deixámosvos cun acertixo : ¿ Como vos imaxinades que será unha pulseira de bolillos ?

Moitas grazas MaryLou , sorprendeunos gratamente o cariño que desprende o teu agasallo , só podemos decirte unha vez máis , Grazas .

PARÓN TEMPORAL

2009-11-01T11:11:00.004+01:00

Ola a todos , durante unha unha temporadiña estaremos un pouco máis despistados do que acostumamos , temos a Poética Maior ingresada e co lío de estar con ela , estar co Poetiños , queda pouco tempo libre .

Desculpade que non respondamos aos vosos correos , que non paseemos polos vosos blogues , non nolo teñades en conta é temporal .

Deixámovos cos dentes longos a espera destas duas magníficas sobremesas .

Bicos para todos .

PASTEL KRANTZ

2009-11-01T11:09:00.002+01:00

PANELLETS

2009-11-01T11:03:00.004+01:00

CHAMPIÑONS RECHEOS

2009-10-29T19:55:00.001+01:00

Hoxe atopamos no mercado uns champiñóns grandísimos , deses que desexas atopar a miudo pero rara vez aparecen . Estes merecían moito a pena , pedían prestarlles un pouco máis de atención , unha receita un pouco máis elaborada .

Habitualmente salteamos os champiñóns cun allo , e como moito lles engadimos un pouco de guindilla , hoxe queremos que sexan as estrelas dos nosos pratos , que nos amosen todos os seus encantos e todas as suas maravillas .

Non precisamos de moitos ingredentes , os suficientes para facelos brilar : 1 bandexa de champiñóns , 2 cebolas pequenas , 2 dentes de allo , 200 grs de panceta afumada , 3 ou 4 culleradas de tomate triturado , queixo que funda , pan raiado , noz moscada e aceite de oliva virxen .

Primeiramente limpamos os champiñóns e os desrabamos , por outra banda poñemos a caramelizar as cebolas ben picadiñas a lume baixo , que se caramelicen cos seus própios xugos sen engadirlles zucre , cando esteñan brandiñas engadimos a panceta en tiriñas e deixamos que se faga un pouco , seguidamente os rabos troceados , deixamos que o conxunto se faga ben .

Cando vexamos listo o recheo engadimos as culleradas de tomate , para que quede ben xugoso .

Poñemos os sombreiros coa zona do rabo hacia arriba nunha bandexa de forno , poñemos o recheo no oco que nos queda , por enriba espolvoreamos o pan raiado e a noz moscada , introducimos no forno que xa o teremos a quecer a 200º , terémolos 45 min , 5 min antes de que se rematen de facer poñerémoslles o queixo de fundir por riba .
Disfrutade campeóns que nos xa o fixemos .

Os mellores blogueiros da Cociña 09

2009-10-27T23:49:00.005+01:00

Sí , Sí , Sí !!! Participamos no Concurso de Canal Cocina Los mejores blogueros de la cocina 09
Se pinchades enriba veredes o listado , aparecemos como Cociña Poética , currámonos o nick , cremos que xa vos van sair ordeados por orde alfabética , así non nos teredes que buscar por todo o listado.

Así que a todos os que nos seguides , vos facemos graza , vos gustamos .... pedímos o voso voto , quedan 47 días de votación , 1 voto por semán , só vos tedes que rexistrar para participar como votantes e vos tamén poderedes obtar a un prémio . Que , vendémonos ben , non ? Xa sabes iso dos políticos : " non o fagades por Nós , facédeo por Vós " hehehe saiunos a vea electoralista .

Que iso , que non insistimos máis , que se credes que somos os mellores , que sabemos que o credes , non o poñemos en dúbida , se non non estariades lendo isto , votádenos , e que sexa o que Canal Cociña quera .

MÁIS TEMPO COS FILLOS

2009-10-26T22:26:00.002+01:00

Nos xa asinamos , cantos máis mellor , máis daremos que falar

MANIFIESTO

DOS AÑOS DE MATERNIDAD/PATERNIDAD GARANTIZADOS POR LOS PODERES PÚBLICOS

Desde hace más de un siglo se conoce la gran importancia que supone para toda la vida del niño y del futuro adulto disponer a su lado, desde el nacimiento y durante los primeros años de la vida, de una o dos figuras de vinculación suficientemente próximas y suficientemente estables en el tiempo. Con los conocimientos científicos actuales resulta evidente que, antes de los tres-cuatro años, es mejor evitar la institucionalización de los bebés y de los niños, si no existen graves motivos para ello. Estas afirmaciones están basadas en:

a) Las investigaciones de los últimos 50 años sobre la vinculación del niño pequeño a sus cuidadores, como base de su salud mental y de su autonomía posteriores. La figura de apego provee, en los primeros años, la seguridad básica esencial para poder explorar el mundo y en esta seguridad básica se sustenta la capacidad de relacionarse con los demás de modo sano y de aprender.

b) Las investigaciones de las últimas décadas sobre la relación entre el vínculo con el cuidador y el desarrollo de las estructuras neurológicas del cerebro que nos muestran, por ejemplo, que el desarrollo del cerebro depende de la calidad de la crianza.

c) Los efectos negativos probados de la institucionalización parcial o total sobre la evolución infantil.

Hoy sabemos que el niño necesita ser cuidado por personas suficientemente constantes en el tiempo, que establezcan con él un vínculo emocional intenso. Esto es lo que le permite desarrollar una vinculación segura y estas condiciones las reúnen, especialmente, los padres. Sólo mediante la continuidad y la constancia en el tiempo, niño y adulto pueden llegar a conocerse, demandar y recibir respuestas adecuadas, realistas y coherentes y, por tanto, estructurantes.

Hoy en día, con la legítima integración de la mujer a la formación y al trabajo remunerado, cada vez más globalizada, existe la indudable necesidad de conciliar el cuidado de los hijos con el trabajo de los padres. Eso significa atender al derecho de los hijos a unos cuidados adecuados para alcanzar un desarrollo personal y mental saludable, así como atender a los derechos de los padres a su propio desarrollo personal y profesional -- lo cual, entre otras cosas, debe suponer unos ingresos familiares al menos suficientes para el crecimiento y la integración social de niños y familias .

Seguir lendo aquí

MERENGUES

2009-10-26T14:45:00.004+01:00

Fai tempo que tentabamos facer esta receita , pero sempre tiñamos poucas claras , ou as usabamos para outras cousas , desta vez non houbo excusa , o peso era o perfecto non tñamos que sacar ni engadir , é que isto dos Osos ten a sua ventaxe , matamos dous antollos á vez .

Desta vez o choio é ben sinxelo , tanto de ingredentes como de traballo , con 115 grs de claras ( uns 5 ovos pequenos ) e 225 grs de zucre teremos un postre que fará as delicias de nenos e maiores , e para darlle o toque orixinal unhas pouquiñas améndoas fileteadas .

Poñemos nun cazo ao lume as claras co zucre , misturamos ben e deixamos que tome temperartura , que esteña quente ao tacto , retiramos do lume e batimos coas varillas , desde logo que boa inversión no batidora Biffinet do Lidl , tiñannos que agasallar algo pola publicidade que lles facemos ( esta semán creo que volta a estar de oferta , merece moito a pena ) . Uns quince minutos , é impresionante o firme que quedan .

teremos o forno aceso a uns 100º , na bandexa poremos montóns de merengue , coas améndoas por riba , da para uns 6 de bó tamaño , metemos a bandexa no forno e os deixamo unhas duas horas , menos temperatura máis tempo , non o poñades a máis de 100º porque collerían unha cor dourada e o que buscamos é que saian ben brancos .

Esperade a que arrefríen larpeiros , que vos ides queimar a língua .

LACÓN CON GRELOS

2009-10-24T16:36:00.005+02:00

Por fin nos animamos a participar no Hemc deste mes , todos os meses mirabamos que tipo de receita tocaría facer , todos os meses buscabamos e preparabamos a nosa idea , e todos os meses non nos presentabamos , o porque é ben sinxelo , ten tan bó nivel que nos daba apuro presentar as nosas receita .

Desta vez decidimos deixar aparcados todos os nosos medos internos e presentarnos , para iso tiramos dunha recita ben coñecida por todo galego que se preze de selo o Lacón con Grelos , pensamos que cun puoco de axudiña e imaxinación podería ser un estupendísimo aperitivo , ah!! que non volo contamos , o Hemc deste mes son os Aperitivos , a afitriona deste mes é Maragda de La Quinta de Luculus , que foi quen propuxo o tema , dede aquí Moitas grazas Maragda , esperamos que goste .

As cantidades son opcionais xa que dependerá das tapas que queramos facer : precisaremos lacón (desalgado do día anterior ) , chourizos , patacas , grelos , un pouco de manteiga , pementa e xelatina .

Poremos a cocer o lacón casi tres horas se está enteiro , sobre unha hora se é un pedazo , na mesma auga onde cocimos o lacón cocemos as patacas enteiras , xunto cos chourizos e os grelos ( ben limpos e troceados) .

Picaremos moi miúdo o lacón e os chourizos , coa pel do lacón faremos unhas finas tiras que saltearemos nun pouco de aceite e resevaremos , coas patacas e a manteiga faremos un puré , no caldo de cocción abalandaremos a xelatina , e con ese mesmo caldo a quentaremos para que se desfaga .

Nus moldes pequenos poremos os grelos e engadirémoslle o caldo coa xelatina diluída . Introduciremos no frigorífico para que endureza . Só nos resta montar a tapa .

Desmoldaremos a xelatina de grelos , por enriba colocaremos o puré de pataca , logo unha capa de chourizo e lacón picados e por último as tiriñas de pel crocantes . Lista para servir .

É sinxelo e diferente , esperamos que vos pareza interesante .

OSOS DE SANTO

2009-10-23T23:32:00.004+02:00

Unha das cousas que máis nos gostan destas datas , xunto coas cabaciñas decoradas , son estes doces tan ricos , os Osos de Santo . Parécennos deliciosos , a pasta crocante de améndoa xunto coa crema de xema é unha mestura luxuriosa , de santos quedalles o nome simplesmente , só pensar neles leva á nosa imaxinación a límites insospeitados ; por iso , despois de ano tras ano a andar esperando estas datas para poder degustalos decidimos que xa era hora de poñermos mans a obra , e intentar facelos nos mesmos para así darnos o capricho en calquera momento .

A receita , en sí mesma , é bastante sinxeliña , poucos ingredentes e pouca elaboración , pero non nos deixemos enganar , xa que iso nos daría non poucos disgustos .

Precisaremos para o mazapán 200 grs de zucre , 100 grs de auga e 250 grs de améndoa moida , no muiño electrico queda un moído un pouco gordo pero cando arrefría a pasta non se nota .

Para o recheo de xema usaremos 100grs de zucre , 50 grs de auga e 5 xemas .

Para amasar e decorar zucre lustre .

Para preparar o mazapán faremos un almíbar forte co zucre e máis a auga ; para saber cando está no seu ponto temos duas opcións , unha delas e usar un termómetro de alimentos e cando marque 107'5º xa estará feito ( están moi ben de precio merece a pena mercar un ) , e a outra é coller cunha culler un pouco de almíbar deixalo atemperar un pouco , mollamos o dedo indicador nel e o pegamos oa polgariño , seguidamente separámolos pouco a pouco , se se forma un fío entre eles teremos o almíbar listo .

Cando o almíbar esteña preparado engadirémoslle a améndoa moída e remexeremos o conxunto até que se forme unha pasta , deixarémola que arrefríe un pouco para poder manipulala ..

Namentres prepararemos a xema, primeiramente poremos un cazo con auga no lume , usarémolo despois para o baño María , faremos outro almíbar forte e nun recipiente a parte ( que nos permita poñelo ao baño María , para aforrar cacharrada ) bateremos as xemas ; cando se faga o almíbar o engadiremos as xemas paseniñamente para que non se cozan ,a fío ; cando o conxunto esteña mesturado poremos o recipiente no cazo coa auga , así ao baño María faremos a crema de xema procurando que non ferva xa que se nos cortaría . Este proceso leva o seu tempo , unhas duas horas , xa que a crema debe de quedar o suficientemente densa para que non se nos escurra do interior dos canutiños de améndoa .De canado en vez remexeremos a crema para que o zucre non se nos agarre ao fondo .

Para estirar a pasta de améndoa utilizaremos papel de forno , por enriba esfarelaremos un pouco de zucre lustre , por riba do papel e da pasta , colocaremos outro papel entre o rolo e a améndoa , así quedaranos estirada no meio e evitaremos que se nos pegue ; podemos tomarnos un aperitivo antes de estirar xa que é preciso facer bastante forza para que quede ben finiña .

Cando xa a teñamos lista faremos uns cadradiños cos que facer os canutiños , o tamaño corre da vosa conta , ao gosto de cada quen . Este é outro paso importante xa que se a pasta está todavía un pouco húmida pegarase ao que usemos para dar a forma , no noso caso o pau dunha culler de madeira , pero se está moi seca cuarteara , o que nos comprobamos é que cando a masa comeza a porse opaca , credenos realmente nótase o cámbio , e cando debemos traballar con ela , e de maneira rápida xa que seca axiña . Os canutiños non perden a forma se os deixamos rematar de secar de pé .

Xa nos resta rechear coa crema de xema , unha manga pasteleira será un fidel aliado nesta operación , lembrade que a xema humidece a pasta e os pralinés a secan , así poderedes xogar co secado , de vos dependerá de que os queredes . Zucre lustre para decorar por enriba se sodes moi larpeiros .

Bó proveito lambóns .

XA TEMOS CONFIRMACIÓN

2009-10-21T09:29:00.003+02:00

Xa temos confirmada a nosa participación , que nevios quen nos tocará de amigo ? Até o día 1 de novembro non resólveremos a incógnita . Ahí vai o logo que o acredtita .

Moitas grazas Blau* , é unha cociñeira preciosa como todos os teus traballos

AIG

2009-10-20T17:33:00.006+02:00

Esperámovos a todos os blogueiros no AIG , que non sabedes o que é ?!!! É o Amigo Invisible Gastronómico , xa é o segundo ano que se fai , o ano pasado organizouno Bea do Rincón de Bea , pero este ano por motivos de carga excesiva de traballo deulle paso a Ana de Delicias y Tentaciones , nos xa pedimos participar , esperamos que nos manden o mail coa confirmación para poder poñer na páxina o logo correspondente , a ilustración está feita por Eva de Blau*

Que ilusión nos fai , quen nos tocará ? Que lle enviaremos ? Gustarálle ? Cantas preguntas e que poucas respostas .

Imos ir adiantando traballo , xa que se pide que digamos a s cousas que nos gostan para facilitar a busqueda do noso agasallo ahí van as nosas :

-Todo o relacionado con moldes , de figuras , grandes ou pequenos , para galletas , para biscoitos ...
Todo lo relacionada con moldes , de figuras , grandes o pequeños , para galletas , para bizcochos ...
-As especias , canto máis raras mellor , por eiquí cardamomo soa a chino ;)
Las especias , cuanto más raras mejor , por aquí cardamomo suena a chino ;)
-O Té , adoramos o té , góstannos todos , e gostanos todo o ritual : teteiras , tazas , filtros...
El té , adoramos el té ,nos gustan todos , y nos gusta todo el ritual : teteras , tazas , filtros ...

Poderiamos decir máis cousas pero creo que con isto a gama de productos é variada , e por pedir pediriamos un super robot de cociña e como Ana unha máquina de xeados , pero creo que nos pasariamos de presuposto hehehe.

ENSALADA GOLOSA

2009-10-14T12:24:00.002+02:00

Está é unha ensalada que nos gosta moito , por ensalada e por golosa , combina a perfección o sabor intenso dos Canónigos coa dozura do resto dos ingredentes , podédela disfrutar na Petit Bretagne en A Coruña . Para nos é un placer sempre que comemos alí . Permitímonos " tunearlles " a receita para que todos a poidades disfrutar dela .

É moi xeitosiña de facer e moi nutritiva , os Canónigos son unha fonte boísima de betacarotenos , vitamina C e iodo , e xunto co resto dos ingredentes fan deste prato un conxunto moi nutritivo , non nos liamos e imos cooa receita .

Precisaremos , como estades intuíndo , canónigos , soen vendelos embolsados , un puñado de dátiles , outro de pasas sultanas , non teñen pébidas e outro máis de cereais ( copos de millo , boliñas ...) , un pedazo de queixo de cabra de rulo e o toque fundamental : marmelada de frambuesa .

Primeiramente lavaremos e escurriremos ben os canónigos , partiremos os dailes e lles sacaremos a pébida e o queixo partirémolo en anacos como faragullas grandes .

Con todo listo procederemos a empratar , o aliño será a marmelada de frambuesa e teremos coidado de colocar os cereais no último momento para que non abranden .

Unha boa receita para un día ben fermoso , disfrutade del .

FABADA POÉTICA

2009-10-10T18:32:00.003+02:00

Nos esperamos que volte durante uns días a calor , para poder despedir o verán como merece , pero namentres con estes días de choiva apetece algo que nos quite a morriña do sol . para iso nada mellor que unha boa fabada que nos fará suar coma se estivesemos a 40 º graos na praia .

Precisaremos 700grs de fabas postas a remollo do día anterior , unha cebola do país , un par de tomates , meio pemento verde e meio vermello , duas cenouras , 4 ou 5 graos de pementa , 2 cravos de olor , 4 ou 5 cominos , un allo , un pemento choriceiro ou ñora , 2 chourizos ceboleiros , un bó pedazo de touciño con febra , aceite de oliva virxe , colorante alimentário e sal .

Primeiramente nunha ola a presión douramos o allo macahacado , a cebola pelada e cortada en anacos grandes , e as especias , cando tome color o allo engadimos a ñora , os pementos , os tomates as cenouras , os chourizos e o touciño e poñémolo a cocer cubertos de auga , contamos 15 min desde que a válvula comece a xirar .

Dixamos que arrefrie a ola e abrimos para engadirlle as fabas , retiramos a " verdura " e a batimos coa batidora ou a pasamos polo pasapures , outra opción e cortala e anaquiños nun primeiro momento .

Engadimos o preve das verduras as fabas , pasado polo coador pra que non leve ningunha tona , e o colorante alimentario , nos usamos cúrcuma , tapamos a ola e deixamos cocer , cando a válvula comece a xirar contamos 5 minutos e diexamos a ola enriba do lume apagado ( isto serve para as vitrocerámicas ) a calor residual fará que se rematen de facer sen necesidade de ter o lume aceso , se non tedes contade 10 min .

Só nos toca meter a culler e imaxinarnos na duna co sol na fronte .

CLUB DE LECTURA DE POESÍA

2009-10-01T13:11:00.002+02:00

Un ano máis para todos os amantes de Poesía e da boa literatura o " Club de Lectura de Poesía " retoma as suas reunións , o lugar de encontro é a Biblioteca Municipal de Ferrol , poñémos o enlace para os que esteades interesados POESÍA

Arranca o 5 de Outubro con Pessoa , non podía estar mellor o comezo de curso , animádevos é unha moi boa experiencia , un lugar para deleitarse oído , debatindo e coñecendo-recoñecendo aos poetas máis destacados .

Vémonos alí , non faltedes !!!

2009-09-26T20:12:00.001+02:00

Eiquí está o verán dando os seus últimos coletazos , e nos a tras del seguindo o seu calor .

A TRIPLA BÁSICA

2009-09-11T10:39:00.003+02:00

Esta é para nos un dos eixos fundamentais da cociña do aproveitamento , todo serve nadase tira . Somos de culler , de sopas , caldos , fabadas , encántannos e abusamos , sempre temos a man no coxelador preparacións destas para que nos sexa doado facer unha comida rica , esperamos que vos tamén abusedes da Tripla Básica .

Comezaremos por mercar verduras : cabaza , repolo , cenouras , cebolas , apio , porros , acelgas, o que se nos apeteza , cebola e unha pataca é algo que nos lles engadimos sempre ( a pataca fai que a crema espese ) e allo , un cravo de olor , un par de graos de pementa , unha folla de laurel , aceite e auga .

Picamos as verduras que vaiamos consumir en anacos grandes , o allo miudiño , poñemos na pota unha cullerada de aceite e nela doramos o allo , cando colla cor engadimos o resto das verduras e rmovemos ben , non hai que doralas moito , só nos resta cubrir de auga e deixar cocer durante unha hora , 30 minutos se é na ola rápida .

Agora ben o mellor , contando que nos ten que quedar caldo suficiente non sexamos avaros a hora de engadir auga , entón as verduras podémolas usar par facer unha crema , o caldo para unha sopiña de fideos ou un caldiño limpo , a crema e o caldiño poden levar tropezóns de ovo cocido , pan frito , setas ... Ahí tedes que deixar voar a imaxinación .

Nos cando a facemos poñemos moita cantidade e conxelamos , as verduras nun recipiente cun pouquiño caldo e o caldo noutro .

Este outono pasaremos a famosa crise a base de culler .

PARTITURA A DUAS MANS

2009-09-07T01:15:00.005+02:00

Karlotti dixo un día :

Esta mañana
hice memoria de los trenes de mi vida,
vi los horarios comiendo
las migas del adios,
las ventanillas boquiabiertas
tan fatigadas, tan cansadas
dibujando trayectos en la palma de las manos
de un regreso indescifrable.
Coloquios de los pies hinchados,
billetes dobladitos para siempre,
maletas olvidadas
y maletas como perros sin ojos,
y ligerisimas maletas de tu a tu
con el corazon
de la muerte.
Maletas bultos sacos bolsas paquetes fardos
mondas de besos mondas de citas
cascaras de ausencias
envoltorios de comida amarga
envoltorios de colores arrugados sobre el vacio
mas maletas fardos bultos bolsas sacos
y miradas muchas miradas
volando como peces
como bancos de peces entre las orillas magneticas
de las idas y venidas
puras orillas de mapas infantiles.

E nos dende eiquí lle respostamos :

Esta mañá fixen memória
dos trenes que me quedan por ver chegar,
deses sorrisos que deixarei atras
e desas gargalladas que me chegan ao andén baleiro,
das bágoas e bicos das despedidas,
das apertas e palabras dos reencontros ,
dos amigos esquecidos polas distancias pequenas ,
dos fillos que crecerán e me deixarán, nos deixarán,
dos anos que terei e da vida que deixarei...
Esta mañá fixen memória e lembrei que só son o que serei.

INTXAURSALSA

2009-09-02T18:07:00.004+02:00

Xa de primeiras : absterse pesadores de calorías , esta receita leva moita . Logo se sobra algún kilo de eiquí ou daló non nos pidades contas .

Está é unha sobremesa vasca , tipica do Nadal , pero eiquí na Poética non lle facemos prexuízos e a rematamos de facer , como o seu nome indica é cremosa e podes alixeirala ou non segundo o gosto de cada quen ; por non variar nos fixémola coma se fosen natillas , que para iso nos estamos pasando todo o vran metidos na auga facendo longos .

É ben doadíña de facer e precisa moi pouco material , un pauíño de canela , unha tona de limón , 190 grs de noces ( intxaur é noz en euscaro ) , 150 grs de zucre e 750 ml de leite , nos fresco e enteiro .

No morteiro machacamos as noces , leva o seu tempo , podese facer no moedor de café pero desta maneira solta mellor o aceite que ten , namentres poñemos a quecer o leite coa canela ea tona do limón , deixamos que ferva e se aromatice . cando teñamos as noces ben machacadas engadímolas ao leite co zucre , fora do lume , e remexemos ben até que quede todo ligado , poñemos entón a pota enriba do lume e deixámola cocer uns 30 min a fogo maino , imos remexendo aos poucos para que non se agarre ao fundo .

De nos depende que a deixemos máis espesa ou máis solta , canto máis cozamos máis espesa quedará .

Ben larpeiros xa contaredes , por eiquí dámoslle un : Repetir .

P.D. : podédela pasar polo chino , nos deixamola sen pasar para que se lle notáse os pedaciños de noz que quedaron máis enteiros .

P.D. 2 : algún parente vasco debía ter quen argallou o Pé de moleque

CALLOS

2009-08-30T10:54:00.003+02:00

Nos sabemos que vos parecerá pero por eiquí apetecían moito , sí , xa vemos que o tempo non acompaña , pero é que están tan ricos , lémbranos os patróns de pequenos , non había família que se prezase que non os fixera para ese día grande , así que decidimos celebrar o San Nos e darnos un agasallo gastronómico , que logo viña a hora de sesta na praia baixo o parasol .

Receitas hai moitas , como todo , nos imos poñer a que nos adeprenderon na casa e para iso precisaremos : meio kilo de garabanzos , unha mán de tenreira ( cortada en rodelas ) , catro de porco , 700 grs callos , dous chourizos ( que sexan frescos ) ceboleiros son estupendos se os conseguides esfaragullanse todos durante a cocción , 200 grs de panceta en taquiños , unha cebola do país , cominos moídos , pementón doce e picante , un pedaciño de guindilla e catro allos .

Primeiramente poremos en remollo os garabanzos a noire anterior , sempre dentro da neveira , logo escaldaremos os callos e a perna , fervémolos uns tres min e desbotamos esa auga . Poñemos a cocer na ola rápida as máns de tenreira e os callos uns 20 min , pasado este tempo abrimos a ola e engadimos os chourizos , as máns de porco , a panceta , os chourizos , a cebola , os allos e as especias , se a auga parou e ferver esperamos a que comeze a ferver outra vez e daquela engadimos os garabanzos , con outros vinte min de cocción na ola rápida deberían estar listo , se quedaran un pouco duros podemos rematar de facelos coa ola aberta .

Como remate queda sacarlle oso as máns de tenreira , cortar os chourizos que quedaran enteiros , rectificar de sal e especias , machacar os allos cuns poucos garabanzos ; isto servirá para que ligue un pouco máis o caldo , a cebola podémola desbotar ou darlla a quen lle goste cocida .

Esperanos papatoria , sentímolo pero non podemos quedar máis convosco . Saúde .

LICOR DE MORAS

2009-08-26T22:48:00.003+02:00

Estamos en tempo de moras , de figos tempraneiros , de perucos ...encántanos estas datas , hai cousas tan ricas nas hortas , montes e mercados . Todos os días camiño da praia collemos o noso puñadiño de moras ou amoras coma se dí por eiquí , que doces están e como se funden nas nosas bocas , os Poetiños están toliños con elas , queren máis e máis , se fose por eles a producción non debería ter fin hehehe .

Todos os anos facemos algún licor . que se guinda , que se de noz verde , que se de mora ...Aha sabía que non nos perderamos imos preparar Licor de moras .

Quedamonos pampos vendo receitas pola rede , engadenlle auga , xa as suas cañas ou oruxos son de menos gradación , que na vez de licor fan zume para nenos .

Velaiquí unha boa receita : un litro de caña , chamarlle oruxo é raro , por non decir blasfemo , 250 grs de amoras , sobre 500 grs de zucre , un pauiño de canela , unhas sementes de cardamomo e meia noz moscada .

O máis complicado de todo é meter os ingredentes nun tarro de cristal e boca ancha , axitar ben e deixar repousar nun sítio seco e oscuro , cando nos lembremos voltamos a axitar xa que o zucre namentres non se disolve completamente tende a apousar no fundo . No momento en que vexamos que non queda zucre no fondo despois de repousar uns días podemos probalo por se hai que engadirlle máis zucre , senón a esperar mínimo seis meses , aínda que nos soemos esperar o ano para comezar a facer o trasvase as botellas , procuraremos non engadir moitas moras para que non nos enturbien o licor .

Boa resaca compañeiros .

COUVE-FLOR CON BECHAMEL

2009-08-26T17:45:00.003+02:00

Unha receita ben sinxeliña e económica para este fin de mes . Non digades que na Poética non nos preocupamos polo voso peto hehehe.

Por aquí a couve-flor gosta de todas as maneiras , pero esta é a maneira de convertila nun prato contundete , para acompañar duns pementiños ou dunha fresca ensalada . É isto xa é preocuparse pola vosa figura , que preocupóns estamos ultimamente .

Precisaremos unha couve-flor grandiña ,unha cebola pequena , un litro de leite , 125 grs de manteiga , 130 grs de fariña , noz moscada , sal , queixo e pan raiado .

Nos a couve-flor facémola ao vapor , pero podédela cocer , ao vapor non se enchoupa de auga e non a temos que or a escurrir . Para facer a Bechamel derretimos nun cazo a manteiga e pochamos nela a cebola ben picadiña , cando esteña dourada engadimos a fariña e remexemos ben cunha culler de madeira para que a fariña non se queime , veredes que con estas cantidades queda como unha crema , isto fara que a bechamel quede máis xugosa , a esta mistura de grasa + fariña chámase Roux e serve como espesante de preves e sopas , a bechamel , a salsa española ou a veluoté , son algunhas das elaboracións que comezan por esta mistura .

Ao lío , cando teñamos a fariña e a manteiga ben ligados imos engadindo leite aos poucos , o leite pode estar tépedo , así tardaremos menos , agora cun batidor remexeremos para emulsionar ben todo e iremos incorporando máis leite a medida que espese . Raiaremos un pouco de noz moscada ( nos raiamos moita porque a parte de que gostamos moito do se sabor é afrodisiaca ;) ) e eengadiremos o sal , podemos ir pouco a pouco con el para que non nos quede salgada .

Agora nunha fonte do forno poñemos a couve-flor poe enriba o queixo ( raiado , loncheado , en anaquiños ... ) e o pan raiado , se temos por ahí un pouco de tomate frito tamén lle vai ben , e a forno a que se doure co a función de gratinar .

Que decides ? Doádo e suculento , non ?

MARCAS !!!!

2009-08-26T17:11:00.002+02:00

Por moito que como adultos nos non deixemos influenciar por elas os nosos fillos non teñen esa capacidade de abstracción , para eles todo o que aparece pola tele é bó e digno de ser tido , e se intentas educálos nunha maneira de vida diferente fóra dese mercadeo sempre vai haber alguén que poña as cousas no seu sítio .

Esta entrada ben a conto do comezo no cole dos enanos , e a tan traída lista de material escolar , é incribel , piden marcas concretas de certos productos , e por suposto non son dos chinos . Hai listas máis pequenas e listas máis grandes pero en todas elas predomina a marca , si xa sabemos que alguén nos dirá que é para que todo o material sexa uniforme , sí é certo , pero pode selo coa recomendación : " tipo Bic " e non ten porque ser Bic ; ou " tipo Alpino " e non ten porque ser Alpino .

A nosa queixa é porque haberá moitas famílias para as que supoña un gasto moi alto mercar este material , xa que dá igual onde o merques , o prezo variará pouco . Cando con outro tipo de lista o prezo final seía ben distinto .

TORTILLA DE PATACAS

2009-08-26T15:49:00.002+02:00

Sempre que a facemos o normal é que unhas veces saia máis seca , outras sosa , as máis das veces salgada , nos temos unhas cantidades fixas para que istonon pase , e que a tortilla saia no seu punto . Podemos pasala máis ou menos , salgala máis ou menos , esas variacións podedes facerllas a esta receita inicial .

Precisaremos 1 kilo de patacas sen pel ou 1.2 con ela , 8 ovos , aceite e sal .

Despois de pelar as patacas cortarémolas en rodelas finiñas , o aceite no que as fagamos non debe estar moi quente , xa que as imos " pochar " non fritir , o que queremos e que a pataca quede feita e xugosa , se vemos que o aceite burbullea moito baixamos o fogo ; cando as pinchemos co garfo e esteñan tenras será o momento de retirálas para outro recipiente e con elas así quentes engadimos os ovos , nos botámolos sen batir pero iso é ao gosto de cada quen , tócanos medir o sal é unha cullerada de moka ( das culleres máis pequenas ) por cada tres ovos ; así que engadiremos 2.5 medidas de sal , e remexemos ben todo .

Coa tixola ao lume e ben quente vertemos a mistura nela , cunha culler de madeira removemos coma se fósemos facer un revolto , deixamos que se faga polos bordos e dámoslle a volta cun prato que cubra ben o diámetro da tixola , baixamos o lume e dixamos que calle , podemos tocarlle coa man polo centro da totilla , según esteña máis feita así estará máis consistente .

Como vedes facer unha boa tortilla non ten ciencia só e poñerse e facer moitas .

ISTO É VIDA

2009-08-17T13:16:00.003+02:00

Creo que sobran as palabras :

Praia de Doniños , onte ás 21:00 horas .

CANDO EU SAIBA LER

2009-08-12T19:03:00.003+02:00

Non lembrabamos non ter posto unha reseña sobre este libro , foi un despiste causado pola desconexión temporal da rede , agora que xa está todo normalizado comezamos a coller ritmo .

Gustounos moito cos seus pequeniños poemas que teñen ás vogais como protagonístas , polo ritmo nos versos para poder ser cantados e se a todo isto lle sumamos unhas ilustracións moi impactantes cun espectacular colorido , saenos un libro redondo .

Iolanda Castaño gaña moitísimo ao natural , a sua presentación encandilou a pequenos e maiores , e a hora de asinar tivo moitísima paciencia con todo o mundo . Un encanto .

Así que xa sabedes , que teñan moitos de antemán para animarse .

" Cando eu saiba ler , moitos libros ei de ter ..."

FONDO DE ARMARIO

2009-08-10T18:08:00.003+02:00

O bó sería vivir no mercado ou no súper pero como xa sabemos que iso non pode ser decidimos facer unha pequena lista do que nos cremos que se debe ter na despensa , por se xurde algún desaprensivo amigo que se autoinvite a merendarcearcomer sen ternos avisado , bos amigos deses todos temos algún .

Primeiramente non deberían faltar allos e cebolas , que son de doada conservación , na neveira sería bó que tiveramos pemento verde e vermello , cenouras e tomates , todos eles aguantan tempo sen porse malos . Manteiga é algo que tampouco debería faltar , e ovos fóra ou dentro .

O perixel e outras prantas aromáticas que usemos podémolas ter picadas e conxeladas así non se nos botaran a perder se non lles damos saída .

Podemos ter queixo e demáis friame xa cortado e envasado para un apuro , a maiores do que merquemos ao corte habitualmente .

Xa nos secos non debemos esquecérnos da pasta , o arroz , a fariña , o zucre , legumes ; un paquete enteiro na nosa despensa salvarános dalgún apuro .

Procuraremos ter tamén aceite , algo tan usado e de repente xa non queda .

Dentro das conservas unhas latas de atún , uns mexilóns , unhas anchoas , luras na sua tinta , menestra de verduras ( podemola ter conxelada ) , uns pamentos do piquillo , olivas e espárragos ; con isto xa podemos amañar algo rápido .

Un par de tacos de leite se non o usamos moito aguantaran tempo sen estropearse .

Isto vaivos parecer unha parvada pero uns froito secos dan moito e sí : para aledar unha salada , para os postres que o precisen pero tamén para agasallar co café : un pratiño cuns cantos e noutro unhas onciñas de chocolate non nos digades que non fan unha merenda xeitosa , algo que teñamos de froita do tempo xa cortadiña e lista , a iso non lle dí non ninguén .

Poderiamos dicir algunha cousa máis pero con isto xa estamos blindados ante calquerira ataque ...

STIEG LARSON

2009-08-10T17:37:00.003+02:00

Supoñemos que coñecedes a este sueco e a sua triloxía Millennium , nos estamos enganchadísimos , desexando que chegara a data sinalada de xuño para ter entre as nosas mans a terceiro libra deste maganífico escritor .

Temos que dicer que collímos Los hombres que no amaban a las mujeres con certas reticéncias , non somos amigos dos best-sellers , destas flores dun día que se estrelan nas primeiras páxinas polo pouco enfiado da trama , pero que esas cousas do marketing fan que teñan certa sona . Xa vos decimos que non as tiñamos todas con nos , pero como nos gosta moito outro sueco , Mankell , e o seu inspector Wallander , decidimos que lle iamos dar unha oportunidade .

Que ven fixemos , o primeiro libro transportounos a un mundo de intrigas moi ben tecídas , a sua é unha escrita fácil , con tramas que se suceden en distintos planos , pero tan ben entrelazadas que non perde o fío en ningún momento ; cousa complicada nalgúns momentos pola cantidade de dados que aporta , nótase a sua bagaxe periodística e as ganas que ten de facer creíbel a sua história .

Mantén a intriga até a última páxina , deixándote o regusto de ler máis , e iso hoxe en día nos que rematas un libro porque o comezaches , é iso hoxe en día é algo digno de mención .

Convidámosvos a que coñezades a sua obra , e xa postos a de Mankell , que é bastante máis extensa pero non menos interesante .

O TOP MANTA DO IOGURTE

2009-08-03T20:42:00.002+02:00

Aquí na Poética somos moi partidarios de todos estes aparellos que axudan a que o día a día sexa máis cómodo , e podas ter tempo para outras histórias , encántanos a nosa amasadora , facer o pan ou a pizza é algo fácil , divertido e sobor de todo rápido ... pero hai outras cousas as que toda vía non lles vemos moita utilidade a maiores da de sacarte os cartos , vexase a iogurtera como exemplo .

Sí ese invento tan práctico , que te permite ter o teu iogurte caseiro , feito por ti e que aqúi aos Poéticos embelesábanos tanto cando cativos , sí ese invento só serve para que pagues un pouquichiño máis de luz e para que perdas algo máis de espazo nas esiguas cociñas que temos . Hai unha maneira mellor de facer iogurte , moito máis económica e sinxela .

Primeiramente precisaredes unha boa manta , sí , sí estades lendo ben , logo 1 litro de leite fresco e meio iogurte naural , despois xa poderedes usar o próprio que fagades como activador . Teredes queixa da complicación .

Queceremos o leite a uns 45º C , que esteña morniña , a proba do dedo é sinxela , cando o metamos e nos queime un pouco estará , absterse os delicados aos que todo lles doe .

A teoría dí que primeiro hai que tela duante 5 minutos case fervendo , é dicer , a uns 85º , para matar aos posibeis bichiños , pero eiquí o leite que mercamos xa ben co proceso feito así que o aforramos .

Cando xa esteña quente engadímoslle meio iogurte e mesturamos todo ben , pasámos a mezcla ao recipiente onde o imos ter , poñemoslle un film e facémoslle uns furadiños xa que non é bó tapalo , abrigamos ben o recipiente cunha boa manta e a esperar en tres ou seis horas debería estar feito , nos deixámolo toda a noite e almorzamos cun iogurte exquisito .

Veña , rápido a probar e xa contaredes .

DOUS NOVOS SITIOS ESPECIAIS

2009-07-31T23:57:00.003+02:00

Se vos fixachedes na barra lateral dereita incorporamos dous novos Sítios especiais , un deles é o blog dunha compañeira reposteira de Cee , que nos coñeceu pescudando na Rede , gostámoslle e fíxose seguidora nosa , nos correspondémoslle poñendo un enlace para a sua páxina , pareceunos moi boa , e facéndonos nos tamén seguidores seus ; por certo ten unha torta de mazás en capas que nos sabemos preparar e que está moi boa .

Grazas Caldebarcos , así se fai chamar nos comentarios , e xa sabes que estamos en contacto .

A outra engadega ven do outro lado da raia , Carla Coquenim ten un blog coas maravillas que saen das suas mans , e xa que levamos tempo seguindo o seu traballo pareceunos interesante dala a coñecer a todos vos .

Esperamos que vos gosten estas duas novas aportacións .

OVOS RECHEOS

2009-07-22T14:08:00.003+02:00

Tanto se fala deses locais que poñen menús a un euro , ou agora o Carrefour ( a lista de productos é digna de ver ) , que a Cociña Poética quixo facélo meior , un menú a menos de 1 euro por persoa . Só tedes que calcular vos o prezo,a nos saenos a menos . Xa contaredes .

Esta receita é para 4 persoas .

Precisaremos 9 ovos ( 0.95 a ducia ) , 2 latiñas de atún ( pack de tres 0.85 ) , 2 culleradas de tomate triturado ( lata 0.65 ) ou 1 tomate raiado , 200ml de aceite de xirasol ( 0.87 litro ) , sal e vinagre .

Sumade a parte proporcional , non o total que xa vos vemos desfasando .

Coceremos 8 ovos , 10 min desde que rompa a ferver a auga . Namentres iremos preparando a maionesa co ovo que deixamos sen cocer,abrirémolo no vaso batidor , se non temos vaso nun recipiente fondo e estreito , por enriba engadiremos o aceite e unha pinguiña de sal , colocamos a batidora toacando o fondo do recipiente e comenzamos a batir sen erguela , cando vexamos que nos sube polos laterais unha crema branca será o momento de mover a batidora , cando esteña emulsionado o ovo e o aceite poderémos engadir o vinagre pouco a pouco , mezclamos e probamos antes de engadir máis .

Partirémos ao longo os ovos fríos e pelados procurando que quede xema nas duas metades , quitarémos a xema e mezclarémola co atún , ben escurrido , e as culleradas de tomate , ligamos un mollo con todo , que nos quede máis ben espeso .

Enchemos con este mollo os oquiños que deixou a xema na clara , ímolos colocando nunha fonte co recheo hacia abaixo e cubrimos coa maionesa . Non nos esquezamos de mantelos na neveira até o momento de servir .

Bó proveito e mellor economía .

PD.: este prato acompañámolo dunha ensalada variada , desas de bolsa ( 0.85 )

ENSALADA DE XURELOS

2009-07-15T22:19:00.002+02:00

Seguímos con esas receitas aforradoras que nos permiten sentirnos como o mellor Adriá ou Tejedor , conxugando alimentos que fan a nosa dieta máis rica e variada , con ese punto de imaxinación digno destes grandes chefs .

O outro día invitáronnos a cear , sí , volo podedes crer , non tivemos que cociñar ... , iso era o que se intentaba pero os xurelos xa estaban no forno , ulindo e pedindo " comeme " . Non iamos ser tan miserentos de tiralos ou de darllos a gata , así que decidimos reservalos para unha mellor ocasión , e esta xurdíu no xantar do día seguinte , coa consabida resaca e as poucas ganas de traballar .

Como diciamos anteriormente , con esa imaxinación que temos digna de Adriá ou Tejedor , decidimos xuntar os fríos xurelos cunhas pataquiñas e así comenzou o lío da ensalada .

Precisaremos entón 4 xurelos asados e xa fríos ou morniños , 5 ou 6 boas patacas , 3 ovos , olivas negras , aceite de oliva virxen extra , ourego , salvia e imaxinación .

Namentres cocen os ovos e as patacas aproveitamos para limpar ben os xurelos , mirando que non leve ningunha espiña , logo trocearemos as patacas e os ovos , e poñerémolo todo xunto nunha fonte co peixe e as olivas , so nos queda aliñar co aceite e as herbas que máis nos gosten neste caso ourego e salvia .

A disfrutar .

PATACAS A RIOXANA

2009-07-07T00:18:00.004+02:00

A petición popular e por ampla maioría decidimos facer esta receita , xa que con esta tempo chuvioso e tristeiro o corpo merece que lle demos unha festa culinaria , verdade Pacif ? Para quen non saiba quen é Pacif diremos que é un grande admirador do noso blog , e nos del .

Dandonos todos por apresentados centrémonos nos ingredentes : 1 kilo de patacas , como non , 4 chourizos frescos , 1 ceboliña grande do pais , 4 dentes de allo , e aceite de oliva virxen extra , ai! Carliños que ben ensinados nos tes , referímonos ao Arguiñano . Até aquí os ingredentes da receita tradicional que nos aderezaremos con meio pemento vermello e meio verde , para darlle máis fundamento ao asunto .

Comezaremos poñendo a dourar os allos ben fileteados , cando tomen cor engadimos a cebola moi picadiña e deixámola pochar , seguidamente os pementos tamén ben picadiños . Cando todo o conxunto esteña ben pochado engadimos os chourizos cortados en catro partes cada un e deixamos que o mollo colla cor ; este será o momento de engadir as patacas triscadas , darémoslles unha volta pora douralas un pouco e as cubrirémolas de auga , cando comence a ferver baixaremos o lume e deixamos que se fagan lentamente .

Só nos resta limpar a babiña que nos cae oa ulir o arrecendo deste apetitoso e baratiño guiso , non vai ser o demo que nos caia dentro .

POMBIÑAS DE MILLO

2009-07-05T20:59:00.005+02:00

Cantas veces os nosos Poetiños nos piden Pombiñas , ou cantas veces apetécennos cando imos tumbarnos a ver esa peli do DVD , se temos micro en 3 -4 minutos están feitas pero se non , canto tardariamos en facelas se estamos de antollo ?

Na Cociña Poética facemos moitas veces as pombiñas , tanto para os nosos Poetiños como para nos , pero nunca se nos deu por calcularlle o tempo , e hoxe como tiñamos a tarde libre decidimos facer a proba , e foron 5 minutos entre abrir o paquete , poñer o aceite na pota e que se remataran de facer , non esta mal .

Así que se vos animades precisaredes un paquete de grao de millo , aceite e sal .

Poñeremos na pota ( do tamaño que queramos ) unha cullerada de aceite , cando esteña quente cubrimos o fondo cos graos de millo e tapamos , nun momentiño escoitaremos un pequeno POP ! , xa están comezando a abrir , neste momento temos que comezar a menear a pota , sacudímola espaciadamente para que as pombiñas que xa abriron non se nos peguen no fondo , haberá un momento " bombas de palenque " , que será cando se poñan a estoupar todas , e logo baixará a intensidade , deixámolas un pouquiño máis até que vexamos moi espaciados os POP! ; tede conta co lume , non o poñades moi alto que queimaría os graos antes de que abrisen .

Xa só nos queda servílas e engadírlles sal , zucre , pementa , ... O que máis nos chiste .

PÉ DE MOLEQUE

2009-07-03T22:00:00.008+02:00

Desta quenda vai de postres , e este é brasileiro e ben sinxeliño como todo o que facemos por eiquí , que xa estades fartos das bolachas de manteiga e queredes facer algo diferente e moi enerxético esta é a vosa receita , son viciosas , así que prohibidas para aqueles que sufran remorsos de conciencia cada vez que comen algo fóra do plan .

Precisaremos un litro de leite , mellor fresco e enteiro , 1 kilo de zucre e meio kilo de amendoim sen torrar ( cacahuete).

Queceremos o leite xunto co zucre nunha pota ampla , cando ferva o conxunto subirá unha escuma , teremos que estar removendo todo o tempo para que non se pegue , a escuma subirá e baixará moitas veces até que vexamos que toma cor a mezcla e que cada vez sube menos , chegará un momento no que espesará e comezará a poñerse cor area , é ahí cando lle engadimos os amendoims , mesturamos e facemos pequenos montóns enriba dun papel de forno ou do mármore da cociña previamente engrasado .

Tedes que esperar a que endurezan ou podedes ter queimaduras serias na língoa lambóns .

CAFÉ SÓ ?

2009-07-03T19:46:00.008+02:00

Cantas veces temos invitados na casa e non sabemos que ofrecerlles despois do xantar , ou ven algún amigo a facer unha visita e píllanos coa despensa baleira , ás veces o máis sinxelo é no que menos pensamos .

En que casa non hai café , aínda que sexa solubel , só temos que "adornalo" un pouco e xa teremos unha boa sobremesa ou un bó "algo"con que convidar a ese amigo inesperado .

Co café sempre combinan moi ben as especias , así a canela e a noz moscada daranlle un toque exótico , para os máis ousados o cravo de olor ou a pementa . Podemos engadirllas no meio do café moido , ou directamente na taza .

Tamén están as esencias para cociñar , non confundir coas de cosmética ou aromaterápia , poden ser de améndoa , avelá , anís , vainilla ... Temos moitas para probar .

E non nos podiamos esquecer do Cacao puro , un dos mellores aliados do café , que ten unha das suas mellores combinacións no Capuccino .

Como podedes comprobar o café admite moitas combinacións . E se a un destes cafés nosos tan especiais o acompañamos dunhas onzas de chocolate ( non sempre se teñen bombóns na casa ) , uns froit@s sec@s ou algunha froita fresca pequena ( uvas , pedaciños de sandía ou melón , cereixas ...) , non digades que non vos vai apetecendo .

Agora non poderedes decir que só tedes un café que ofrecernos .

COA NOSA ADMIRACIÓN

2009-06-28T03:32:00.007+02:00

Fai 10 días que o noso amigo Karlotti presentou o seu libro de poemas " Postales de humo " , un placer inmenso telo noas nosas mans , e sobre todo telo como amigo , desde aquí queremos renderte a nosa particular homenaxe reproducindo un texto que tanto nos evoca .

KASHBA

Series de días encalados

abarrotadas blancuras
ligeras panaderías de la luz
voces recién hechas
crujiendo entre los dientes .

Las esquinas,
panderetas de añil y dedos.
Puertas y ventanas
tallando las oquedades
hasta ser arbustos
del aire
donde anidan los instantes
tenaces crías
de la robusta eternidad

Escenario espléndido
para el estiercol bendito
mercado abierto del alma,
arco voltaico opulento

entre lo crudo y lo cocido.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Non podemos engadir nada máis que Grazas por Ser e Estar .

Pizza Zapatero

2009-06-28T02:56:00.004+02:00

Imos ser políticamente incorrectos ao adicarlle esta receita ao sufrido presidente do Estado . Pero é que eiquí aos Poéticos fíxolles moita graza o do cinturón de Zapatero ( que nolo temos que apretar ) , seguro que vos chegou ou vos chegará por correo esa animación tan instructiva e exemplarizante , e para que vexa que nos sí nolo apretamos decidimos que este prato levaría o seu nome a modo de homenaxe silenciosa .

Precisaremos 500 grs de fariña , 12 grs de fermento de forza , 3 culleradas de aceite , 1 pinga de sal , 1 pinga de zucre , 250 ml de auga morniña , 250 grs de queixo , 100 grs de xamón doce , 4 ou 5 tomates ( serve unha lata de tomate trituado ) , ourego , salvia e logo o que pillemos do día anterior ou do xantar , neste caso foron unhas xudías con tomate , ovo cocido e arroz branco .

Pero ven podían ser uns espaguetis con tomate , uns garabanzos , ese pedaciño de peixe que nos mira mal ... O caso é aforrar e chegar coas contas saneadas a fin de mes , que para iso saneamos todos os contribuíntes as arcas dos bancos , deses que nos miran como mirarían a un atracador cando imos pedir unha hipoteca .

Vaiamos ao asunto que quentamos teclado e non paramos ... , faremos a masa da pizza misturando a fariña , o fermento , o aceite , o sal , o zucre , a auga e o ourego e a salvia ao gosto . O entendidos dín que hai que deixar levedar a masa , nos facémola coa masa levedada ou sen levedar ( dependendo do tempo ) e está boa das duas formas , esta cantidade de masa darávos para 3 pizzas tamaño placa de forno extrafinas ou para duas con máis corpo .

Co forno a 200º intoducimos a masa ben estiradiña e cuberta de tomate para que se dore e se faga un pouco, se puxeramos todos os ingredentes coa masa crúa queimaríanse antes de que estivera cocida .

Cando vexamos que os bordos da pizza toman cor é o momento de sacála e de colocarlle o demáis , neste caso poremos as xudías en contacto coa masa , por enriba o queixo e logo o xamón doce a pedaciños , voltámola para o forno e a esperar que se funda o queixo .

No caso dos espagetis quedan moi ben por riba do queixo , pero iso como todo é questión de que vos animedes e provedes , demostrde como vos sabedes apretar o cinturón .

XA ESTAMOS DE VOLTA

2009-06-26T02:39:00.004+02:00

Por fin despois de pelexar con Y....com dos co*** conseguimos que aos Poéticos se nos permita estar na rede , preparádevos que chegamos con moitas ideas frescas para este fermoso verán que temos . Seguídenos de preto que imos como balas .

Deixámovos unha fotiño das nosas vacacións . Teruel existe aínda que non o vexades moito .

RAB@S DE GRELOS

2009-02-10T10:41:00.002+01:00

Quedáronnos por ahí o outro día uns tallos duns grelos , que pedimos que non se tiraran , hoxe é o día para usalos , despois deste " supertemporal " , coas despensas cheas por se chegaba o día do xuízo final .

Seguramente nestes super arcóns que non deben faltar en ningunha casa galega que se prece atoparemos unhas gulas esquecidas do nadal , se non correremos a mercalas , xa que son moi socorridas cando nos chega alguén co que non contabamos , e como non , para darnos unha homenaxe proletaria de vez en cando , imaxinando que son as de verdade .

Esta receita é do máis sinxelo , os tallos que non usamos , un par de paquetes de gulas ( pobres sí pero con fartura ) , uns dentes de allo , un pouco de guindilla e aceite de oliva .

Limpamos ben os tallos de fíos e os cortamos en anaquiños pequenos , namentres imos dourando os allos en láminas , cando esteñan ben dourados engadimos a guindilla e os tallos e os deixamos facer a fogo maino , cando xa se poñan tenros engadimos as gulas a que collan calor e sabor . Prato preparado.

Non me digades que non é doado e resultón , querdaredes de maravilla cos amigos e con aqueles que dubiden do voso ben facer culinario , isto digno do Chef Falsarius .

GRITA GAZA

2009-02-05T18:10:00.004+01:00

Karlotty préstanos , unha vez máis , este fermoso poema do que non temos palabras para describilo.

OYE, TÚ, HACEDOR DE MUROS...!!!

La palabra
Un tintero de silencio
Contra esta pared en blanco
Estampado estampido
Todo mi Gaza en un pozo
Lleno de rabia
Hasta el cuello
Y con los ojos mientras
Las cenizas nazco
Esmagar la luz
Destilar sus mondas
Pero tu comeras piedras
Con el alma desdentada:
Miserable Abundancia
Administrador del Miedo
Saqueador Del Llanto

FREIXÓS

2009-02-05T17:21:00.003+01:00

Esta receita vai adicada a Carlos que sei que entrou no Blog buscándoa , está é a maneira de facelas a nai Poética , e a verdade e que ninguén se queixou nunca , ao contrario , faiselle o que sexa para que das suas mans saian máis .

Ante todo , para facelos , moito cariño , non serve poñerse nun día no que estemos cruzados , non sairían é unha masa moi delicada .

Precisaremos un kilo fariña , litro e meio de leite , un litro de auga no que cocimos canela , oito ovos , meio litro , ou un chisco máis , de anís do bó , dese que non se compra no súper , e touciño branco sen febra para engrasar a tixola .

Mezclaremos todo en frío e deixarémolo repousar na nevera dun día para outro , damos fé de que quedan mellor .

Logo xa é pericia para darlles a volta , controlar o lume para que non se queimen , rectificar a masa se o precisase ( isto no é ciencia e coas mesmas medidas a todos non nos sae a tortilla igual ) , engadirlle líquido ou fariña segundo esteña máis solta ou máis espesa . E sobor de todo paciencia , se os trescentos primeiros están incomibeis malo seá que os seguintes non saian ben .

Un consello : comezade cunha tixola pequena , abusade do touciño ( lados da tixola incluidos ) e axudádevos da punta redondeada do mango dunha culler ou dun garfo para non deixarvos os dedos no intento . E se aínda así non saen para algo está NAI!!!!!

PASTELÓN DE GRELOS

2009-01-31T10:17:00.004+01:00

Moitas veces o aburrimento na cociña ben dado porque non variamos os modos de facer as cousas , repetimos rutinas , sabores , texturas e ás veces cun pouquichiño de imaxinación e menos tempo do que pensamos saen pratos tan saborosos como o que imos poñer a continuación.

Ía ser un Pastelón de Xamón e Queixo e mirade en que se convertíu . Hai que dicer que a foto non lle fai xustiza.

Ante todo encendemos os forno para que vaia quentándose .

Precisaremos duas pracas de masa de hoxaldre , as conxeladas soen vir así , unha mada de grelos pero quen dí grelos dí espinafres , repolo , berenxena , esparragos ... , allos ,150 grs de queixo , uns poucos piñóns , un pouco de sementes de sésamo , un ovo batido e aceite de oliva .

Dos grelos usaremos a folla e a parte fina do tallo , o resto do tallo usarémolo para outra receita , non o tiredes !! Picamos a verdura e a salteamos na tixola con aceite e os allos laminados , deixaremola un pouco duriña .

Namentres se nos fai a verdura estenderemos unha praca de hoxaldre na bandexa do forno , no mesmo paquete da masa soe traer uns papeliños para que non se pegue a masa na bandexa , poñeremos o queixo por riba e a verdura cando esteña lista , na tixola e a fogo maino douraremos os piñóns e o sésamo e os engadimos aos grelos .

Tapamos coa outra praca procurando mollar os bordes da inferior con ovo batido , presionaremos cun garfo as duas para que non se escape o recheo e pincharemos suavemente a superior para que non infle moito durante a cocción .

Só nos resta pintar o pastelón co ovo que nos sobrou e introducilo no forno seguindo as instruccións do envase , soe ser 220º , e 20 min .

Xa contaredes .

Góstanos Saramago

2009-01-30T11:38:00.005+01:00

Pois iso , que nos gosta e moito ademáis . Este ano a Cociña poética tivo como agasallo A viagem do elefante , e Saramago desprega neste libro todas as suas dotes literárias .

Góstanos por que a sua posta en escena , dá as pinceladas suficientes para non aburrirnos con grandes descripcións o que permite que cada un de nos imaxine como serían eses coraceiros ou ese archiduque . Máis que unha novela parece un conto no que o elefante pode tornar a falar en calquera momento e o cornaca pode convertirse en xenio , ten ese regosto de oralidade dos bos relatos a carón do lume .

Se vos gosta Saramago non vos temos que dicir máis nada e senón lichedes até o de agora nada del éste é un bó comezo.

Boa leitura .

Outra vez por eiquí

2009-01-30T11:31:00.004+01:00

Desculpas ante todo polo tempo que levamos sen actualizar isto , pero un forte virus gastrointestinal deixounos sen folgos durante unha tempa ; xa recuperados retomaremos o pulso da actualidade .

Agradecerlle moito a todas as persoas que se interesaron polo noso estado de saúde , e as que entraron na páxina buscando receitas das lambonadas próprias destas datas , decirvos que a todo chegaremos e que non nos demoraremos moito.

E sen máis comezamos .

GARABANZOS EXPRESS

2008-12-30T11:19:00.003+01:00

Non , non veu Paula Vázquez e Cuatro a pedirnos esta receita , todavía non somos tan famosos , pero a todo se chegará ...

Estes garabanzos son como os Cous Cous , acompañan calquer prato ,pero como prato único cun ovo tamén están de vício . Despois disto pensaredes nos garabanzos de bote como nalgo do xurásico , que sí , que sí , que nos salvan dun apuro pero isto é irresistibel ...

Precisaremos garbanzos postos a remollo o día anterior , un par de tomates , unha cebola do país , un pemento vermello , uns allos e especias ao gosto de cada quen ( cominos , pementón , Ras el hanout , ourego ...) .
Imos usar a ola express , senón temos será máis lento pero non menos rico .hai unhas mallas para cocer os garabazos pero non é algo imprescindibel .

Coa ola aberta douramos os allos e a cebola cortada en cuartos , engadimos o pemento e os tomates entieros , ben limpiños iso sí , os garabanzos e auga cubríndoos , pechamos a ola e 20 minutos a partir de que saia o vapor .

Apartamos os tomates e o pemento xunto cuns garabanzos ( meia ducia chega ) e pasamolo todo por un pasapures , nunha tixola grande poñemos un pouco da auga de cocción ( o suficiente para facer un preve ) , coas especias que elixamos e a salsiña dos tomates , cando ferva engadímoslle os garabanzos e deixamos que coza todo xunto un par de minutiños .

Listo para meterlle a culler ou o que se tercie . Benvidos os legumes a nosa vida .

BISCOITO DE CHOCOLATE E CAFÉ

2008-12-30T10:28:00.003+01:00

Non vos parece unha combinación incríbel , a mellor receita contra a asténia primaveral , outonal ou mal de amores ; chámalle x . Café e chocolate son unha das parellas máis sólidas do mundo gastronómico , e iso que xa levan anos coñecéndose .

Esta sobremesa non é apta para controladores de calorías , ni para aqueles que pensen en comezar unha dieta , despois de robala xa non poderan . Se ao rico que sabe sumámoslle o rápido que se fai , pois iso , que se xunta a fame coas ganas de comer .

Precisaremos 150 grs de chocolate negro cun 70% de cacao , 1 cl de café ben cargadiño ,1 sobre de café soluble , 125 grs de mateiga , 4 ovos , 80 grs de zucre , 75 grs de fariña e 1 sobre de fermento .

Ao baño María derretiremos o chocolate , xunto co café cargadiño , o café soluble e a manteiga , teranos que quedar unha crema lixeira .

Por outra banda mezclaremos os ovos ben batidiños co zucre , a fariña e o fermento , cando ligue todo engadimoslle a crema de chocolate e café , remexemos ben e ao molde .

160 º e 30 minutos de cocción , non me digades que non é sinxelo .

Queda espectacular , moi esponxoso e non vexades que sabor . Animádevos e xa nos contaredes .

COUS COUS SINXELO

2008-12-28T13:05:00.003+01:00

Receitas coas que acompañar a uns Cous Cous hai moitas , e como o arroz pódeselle botar de todo , na Cociña Poética usamos moito este acompañamento , é faciliño de facer , rápido e amaña unha comida moi doadamente .
O importante é que aprendades a cociñar os Cous Cous , que lle collades o ponto para que non vos queden apelmazados.

No paquete diravos que tedes que mezclar igual cantidade de auga fervendo que de Cous Cous , como indicación para comezar non está mal , pero quedan moitísimo mellor se engadimos case medida e meia de auga por medida de sémola , nesa agua engadiremos unha noz de manteiga ou unha culleradiña de aceite de oliva para que queden máis soltos , as especias que acompañen tamén se incluirán coa sémola .

Entón por unha banda temos a auga a ferver na pota , e por outra os Cous Cous nuha cunca ampla , co que lle queramos engadir de especias polo outro , neste caso " Ras el hanout " que significa literalmente o mellor da tenda , e unha mezcla de especias , podémola atopar en Alcampo , se non nos queremos arriscar servirá pementón . Cando a auga rompa a ferver vertémola por enriba dos Cous Cous removemos ben cun garfo para que empape todo e tapamos a cunca cun prato , deixamolos repousar uns 10 minutos .

Na mentres pocharemos unha cebola cuns dentes de allo , cando esteña pochada engadirémoslle un pouco de pemento verde e vermello ben picadiño e finalmente un par de tomates raiados para que ligue como un preve , se non temos tomates frescos serve o tomate triturado de lata ou un pouquichiño de auga e deixamos que se consuma un pouco , das tres maneiras queda un preve estupendo .

Así de sinxelo serviranos para acompañar multitude de pratos , peixes , carnes , legumes só hai que deixar voar a imaxinación , e diso sobranos , non ?

ELES TAMÉN SON PEQUENOS

2008-12-28T12:24:00.003+01:00

Con este libro , e outros da mesma colección , os Nosos Poetiños alucinan , prodúcenlles moita tenrura ver aos pais e as nais cos seus bebés . Non son conscientes de que poden ser pequeniños e indefensos como eles .

Para a Nosa Poetiña a nai de Mollie , a gata que adoptamos , é Albertina e o seu pai Leo , que son a parella que nola deu ; con esta colección están aprendendo que as mascotiñas que temos na casa teñen outros pais .

Este libro adicámolo a todos eses pequeniños que teñen bichiños ao seu coidado , para que aprendan que os teñen que coidar como os seus pais , aínda que iso signifique que o queran meter no carriño das bonecas ...

COMPOTA CON FUNDAMENTO

2008-12-25T13:05:00.003+01:00

Con tanto turrón , tanto Panetone , trufas de non sei qué esquecémonos das sobremesas caseiras que abaratan o noso presuposto e que o noso corpo agradece máis .

Esta compota é moi fácil e resultona , e nela combinaremos todas as froitas que tan ricas están nesta tempada.

Precisaremos tres mazás , tres peras , un mango ( opcional ) , un puñadiño de pasas de corinto , outro de orellóns , unhas cirolas pasas , unha granada , uns anises estrelados , uns cardamomos , a tona dunha laranxa e dun limón , unha ramiña de canela , unha baga de vainilla e unha medida de auga por media de zucre .

Coa auga e o zucre facemos un almíbar craro , nese almíbar coceremos todas as especias e as tonas dos cítricos , cando xa esteña feito engadímoslle a froita fresca troceada en pedazos grandes ( a granada deixámola para o final que nos servirá de presaentación ) e as secas enteiras , o conxuto ten que cocer máis menos uns 20 minutos a lume meio , sen que chegue a ferver , se se nos consume moito o almíbar podemos engadirlle un pouco de auga ,pincharemos a froita cun garfo para mirar o ponto de cocción , iso vai ao gosto de cada quen . Os pedazos teñen que quedar cocidos pero enteiros .

Só nos resta presentala nun prato ou copa ancha , botarlle uns graíños de granada por enriba e disfrutar dela.

Bó Nadal .

PARA OS QUE CHEGARON DE FÓRA

2008-12-24T12:08:00.005+01:00

O pai de Migueliño chegaba das américas e o rapaz non cabía de gozo no seu traxe de festeiro . Migueliño sabía cos ollos pechados cómo era o seu pai ; pero denantes de saír de casa botóulle unha ollada ao retrato .

Os americanos xa estaban desenbarcando ... e os seus ollos esculcaban nas greas , en procura do pai ensoñado.

(...)

Agora sí , agora sí que o era . Migueliño avistóu outro home moi ben traxeado e o corazón dáballe que aquel era o seu pai...Ai , o americano pasou de largo e nin tan siquiera reparóu que o seguían os ollos angurentos dun neno .

(...)

... fíxose cargo de que un home estaba abrazando a súa nai . Era un home que non se parecía ao retrato ; un home moi flaco , metido nun traxe moi floxo ; un home de cera coas orella fora do cacho , cos ollos encoveirados , tusindo ...

Aquel sí que era o pai de Migueliño .

E para todos os que esqueceron que nalgún momento da nosa história nós tamén marchamos fóra .

Castelao , " Cousas " , Editorial Galaxia .

COUVE-FLOR CON BACALLAO

2008-12-24T11:32:00.005+01:00

Os recordos destas datas van asociados a este prato , co que se asentaba o estomago despois do atracón de mariscos vários , en família de pescadores xa se sabe productos do mar .

É unha receita ben sinxela e non moi cara , comparando prezos en distintos sítios podemos adecuarnos a o noso presuposto .

Precisaremos unha couve-flor , bacallau (desalgado de 24 a 48 h ) , 300 grs de patacas , allos e aceite .

Limpiaremos ben a verdura , pelaremos as patacas e as coratermos en dados , máis ou menos do tamaño das frores da verdura , para que se nos caza todo por un igual , poñémolas a cocer coa couve-flor .

Cando vexamos que están case feitas engadiremos o bacallau en pedaciños , apagaremos o lume , taparemos a pota e coa calor que ten farase o bacallao .

Á hora de servir escurriremos ben a auga da pota e lle botaremos por enriba un poco do aceite no que friximos os allos , e a quen lle goste pode engadirlle os allos .

Parabens para todos nestas datas !!!

PARA TODAS ELAS

2008-12-21T23:47:00.002+01:00

VERBAS A MIÑA NAI

Digoche agora, nai, istas razós

porque quero voltarche

aquelas verbas doces como a mel

que deprendín dos teus beizos

cando neno.

¡Non teño, nai, a túa tenrura!

Eu, que ando empeñado

en ser poeta,

non teño verbas

doces,

sinxelas,

craras,

amorosas

como as verbas

con que tí me arrolache,

miña nai.

Cecáis sexa loucura

iste tentar apreixar verbas amantes

pra che facer co filas un cantar.

Cecáis

a vida probe que vivín

me secóu a fonte da tenrura

e por iso istas verbas

son secas como seixos.

Xa ves:

Non teño verbas

pero teño

un salouco que me enche todo o peito.

Manuel María ; "Mar Maior " 1963

MOLA QUE CHOVA

2008-12-21T18:55:00.003+01:00

Na Cociña Poética están os Poetiños e a eles imos adicarlles esta sección , nela comentaremos os contiños que máis graza fixeron ( tanto aos fillos como aos pais ) . Así que esperamos que axude a hora de pensar nos agasallos das pequenas personillas que temos ó redor .

Este libro " Mola que chova " seguíu os pasos da nosa poetiña durante moito tempo , xa non pola historia senón polos contos que argallaba ela coas ilustracións cheas de colorido .

A história é moi bonita , a Rufo o gato de Sabela non lle gosta a chúvia e ela demostralle que os días chuviosos son tan divertidos como os demáis .

SOPA DE MARISCO

2008-12-20T02:18:00.005+01:00

Nestas datas suponse que hai que facer cousas destas , como se cos conxelados non nos puideramos permitir estes pratos ao longo do ano . Ben para puristas e cun bó peto todos os ingredentes deben de ser frescos , para os mileurista como os de Cociña Poética tiraremos de conxelado .

Permitídenos que antes de nada adiquemos este prato ao " Number One" da Cociña Galega Marcelo Tejedor , xa que un prato seu foi elixido entre os 10 mellores do ano pola publicación " Vinos y Gastronomía " , o prato en cuestión é a Pescada con Salsa de Pementos Verdes .

Mestre aínda sen o Prémio caemos rendidos aos seus pés polo seu bó facer .

Despois deste pequeno preámbulo comezamos , para iso precisamos un peixe de roca tipo San Martiño , langostinos , camaróns , mexilóns , ameixas ( todo isto a ollo de 5 a 7 pezas de cada por persoa) , un calamar , un pemento verde , dúas cebolas do país , 4 ou 5 tomates maduriños , uns dentes de allo , un porro , unha cenoura , uns graíños de pementa , perixel , un viño branco ( xa sabedes que que de cartón...) e aceite de oliva .

Comezaremos por facer o caldo de peixe para a sopa ( fumet entre os expertos ) para iso precisaremos a pel e as espiñas do peixe que usemos ( os lomos cortarémolos en anaquiños para engadirllos á sopa ) , nada de vísceras que o enturbiarían ; o porro , a cebola a cenoura e o perixel , todo ben picadiño . Cando o conxunto rompa a ferver contaremos 20 minutos e xa estará listo , iso sí hai que ir desespumando aos poucos para quitarlle as impurezas que se formen .

Quitámoslles as cabezas e as peles aos langostinos e aos camaróns para que nos queden as colas limpas , miraremos de que a tripa tamén o esteña , e senón coa axuda dun coitelo ben afiladiño facemos un corte no lombo e a sacamos . Cunha pinga de aceite saltearemos as cabezas e as peles nunha tixola a lume forte , cando collan color engadiremos o chorriño de viño branco e deixaremos que coza , sen baixarlle ao lume , para que se evapore o alcool , seguidamente botarémoslle un pouco de fumet e que reduza ( é dicer , que se consuma un pouco o líquido ) coa axuda dunha batidora ou vaso americano desfarémolo todo e reservaremos .

Abriremos ao vapor os mexilóns e as ameixas , tendo ben conta de desbotar aqueles que non abran , os xugos que nos queden na pota os reservamos .

Por outra banda faremos un sofrito coa cebola que nos resta por usar , o pemento verde , os allos e os tomates , todo ben picadiño . O sofrito podémolo pasar polo pasapurés ou deixalo así . Cando esteña listo engadirémoslle o fumet sobrante , ben limpiño de impurezas , os graíños de pementa , o mollo resultante das cabezas e das peles pasado por un coador e os xugos dos mexilóns e as ameixas , tamén coado . Deixaremos o conxunto cocendo un 10 minutos .

Restanos por usar o calamar , que ben limpiño ( por dentro e por fóra coma se fose un calcetín ) o marcaremos ( que colla cor ) nunha tixola a lume forte cunha pinguiña de aceite .

Só nos queda rematar , co caldo fervendo engadiremos o peixe , os camaróns e os langostinos , as ameixas e os mexilóns sen as cunchas e o calamar . Co lume apagado rematará de facerse todo .

Teredes paciencia para seguir todos os pasos ? É máis doadiño do que parece animádevos .

A INSATISFACCIÓN

2008-12-17T11:22:00.006+01:00

" Siempre hay quien quisiera ser distinto , nadie está conforme con lo que le tocó , el de edad quisiera ser un niño y el rapaz se raspa sus pelusas en flor ..."

Ésta é unha canción que últimamente escoitamos moito na Cociña Poética é canta verdade hai en todo o que dí , nunca estamos satisfeitos co que temos , xa sexa material ou inmaterial , a sociedade actual chegou a tal ponto de paranoia que só vales o que tes , mellor dito o que aparentes ter , e o aceitar esta paranoia lévanos a un grao de insatisfacción enorme e o descontento acentuase .

A volta ao simple , á sinceridade nas relacións conleva ás veces moitos desenganos pero tamén unha satisfacción , e agora tocaríalle con maíusculas , cuantitativamente maior .

Na Cociña Poética pensamos que se un está satisfeito consigo mesmo rematará por facer participes dela a quenes o rodean . Vivamos como se cada minuto fose o derradeiro das nosas vidas , sendo conscientes plenamente dos nosos actos e das consecuencias que deriban deles , sexamos NOS e non deixemos que nos fagan " eles " .

Se pinchades no texto da letra da canción escoitarédela completa , para os que non a coñezades , ou non coñezades a Silvio Rodríguez cremos que pode ser un bó comezo para " unha bonita amizade " , para os que a coñezades non hai nada que dicir máis que disfrutadea .